فصل 26 حبّ گمنامى ضد حبّ جاه و شهرت محبّت گمنامى است و آن شعبه اى از زهد است ، چنان كه جاه طلبى شعبه اى از حب دنياست . بنابراين حب دنيا و زهد ضد يكديگرند . گمنامى از صفات مؤمنان و خصال اهل يقين است ، و طايفه هائى از عارفان خداشناس و همانند ايشان بسيارى از گذشتگان صالح ، دوستدار و طالب آن بوده‌اند . و هر كه خدا را بشناسد و حب و انس به او داشته باشد ، دوستدار گمنامى و گريزان از جاه و شهرت و آوازه است ، چنان كه كتب سرگذشتها و تواريخ گوياى آن است . و در ستايش آن اخبار بسيار رسيده است ، چنان كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم مىفرمايد : « اندكى ريا شرك است ، و خداوند پرهيزكاران پوشيده نام را ، كه چون غايب شوند كسى ايشان را نجويد و هر گاه حاضر باشند شناخته نشوند ، دوست دارد ، دلهاشان چراغ هدايت است ، كه از هر تيرگى و ظلمتى رسته‌اند » . و فرمود : « بسا ژنده پوشى كه كسى به وى اعتنا نكند ولى اگر خدا را قسم دهد سوگندش را رد نكند ، و چون گويد : خدايا مرا بهشت عطا كن به او عطا كند ولى از دنيا چيزى به او ندهد » . و فرمود : « مىخواهيد اهل بهشت را به شما معرفى كنم ؟ هر ضعيف مستضعفى كه اگر خدا را قسم دهد پاسخش خواهد داد » . و فرمود : « اهل بهشت كسانى هستند ژوليده مو و خاك آلود و زنده پوش كه به ايشان اعتنا نكنند ، اگر از امراء اجازهء ملاقات خواهند اجازه نيابند ، و اگر به