مرضى ، و ما بالقوم من مرض ، أم خولطوا ، فقد خالط القوم أمر عظيم من ذكر النّار و ما فيها . « « دنيا پشت كرده مىرود و آخرت روى آورده مىآيد و هر يك از اين دو را فرزندانى است ، شما از فرزندان آخرت باشيد و از فرزندان دنيا نباشيد ، و آگاه باشيد كه از زاهدان در دنيا و راغبان به آخرت باشيد . بدانيد كه زاهدان در دنيا زمين را بستر خود گرفتند و خاك را فرش و آب را آشاميدنى گواراى خود قرار دادند و خويشتن را از دنيا بريدند . آگاه باشيد كه هر كه مشتاق بهشت است از شهوتها فراموش مىكند ، و هر كه از دوزخ مىترسد از محرّمات رو گردان است ، و كسى كه در دنيا زهد ورزد مصيبتها بر او آسان مىشود . بدانيد كه خدا را بندگانى است كه گويى بهشتيان را در بهشت جاودان و دوزخيان را در دوزخ گرفتار عذاب مىبينند ، مردم از شرّ آنها در امانند ، دلهاشان محزون و جانهاشان عفيف ، حاجاتشان سبك و اندك است ، چند روزى صبر كردند و به راحت طولانى آخرت رسيدند . امّا شبانگاه گامهايشان براى عبادت صف كشيده و اشكهاشان بر رخسار جارى است و به پروردگار خويش پناه مىبرند و براى رهائى خود از آتش دوزخ مىكوشند . و امّا چون روز در آيد به حلم و علم و نيكى و تقوا رفتار مىكنند ، در لاغرى مانند چوب تير از خوف خدا و عبادت تراشيده شده‌اند ، هر كه به آنها بنگرد گويد : بيمارند ، و حال آنكه بيمارى ندارند ، يا گويند عقلشان پريشان شده و ديوانه‌اند ، در صورتى كه پريشانى ايشان از امر عظيمى است كه ياد آتش دوزخ و آنچه در آن است آنان را مشغول ساخته است « . و نيز فرمود : « ما من عمل بعد معرفة اللَّه - عزّ و جلّ - و معرفة رسوله - صلى اللَّه عليه و آله - أفضل من بغض الدّنيا ، فانّ لذلك لشعبا كثيرة ، و للمعاصى شعبا . فأوّل ما عصى اللَّه به الكبر معصية ابليس حين أبى و استكبر و كان من الكافرين . ثمّ الحرص ، و هي معصية آدم و حوّاء حين قال اللَّه - عزّ و جلّ - لهما : « فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَلا تَقْرَبا هذِه الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمينَ » 7 : 19 . ( اعراف ، 19 )