حاصل آنكه : عاقل بايد تأمّل كند كسى را كه غيبت مىكند اگر دوست اوست ، اظهار عيوب و لغزشهاى او از مروّت و انصاف دور است ، و اگر دشمن اوست ، كشيدن بار گناهان و خطاهاى او و دادن حسنات خود به وى نهايت حماقت و نادانى است .