غيبت حسنات بنده را ( 1 ) « . و امام صادق عليه السّلام فرمود : « من قال في مؤمن ما رأته عيناه و سمعته اذناه فهو من الَّذين قال اللَّه عزّ و جلّ : ( انَّ الَّذينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشيعَ الْفاحِشَةُ فِى الَّذين آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ اليمٌ ) 24 : 19 » « هر كه دربارهء مؤمنى آنچه را كه ديده يا شنيده بگويد ، او از كسانى است كه خداى عز و جل دربارهء آنها فرموده : كسانى كه دوست دارند كه امر ناشايست و قبيح دربارهء آنان كه ايمان آورده‌اند فاش شود ايشان را عذابى است دردناك » . و فرمود : « من روى على مؤمن رواية يريد بها شينه و هدم مروءته ليسقط من أعين النّاس أخرجه اللَّه من ولايته إلى ولاية الشّيطان ، فلا يقبله الشّيطان » . « هر كه عليه مؤمنى چيزى بگويد كه او را عيبناك كند و آبرويش را بريزد تا از چشم مردم بيفتد خداوند او را از دوستى و سرپرستى خود به دوستى و سرپرستى شيطان مىراند و شيطان هم او را نمىپذيرد » . و فرمود : « من اغتاب أخاه المؤمن من غير ترة بينهما فهو شرك شيطان ( 2 ) » . « هر كه برادر مؤمن خود را بىآنكه دشمنى و كينه اى بين آنها باشد غيبت كند شيطان در نطفهء وى شريك است » . و فرمود : « الغيبة حرام على كلّ مسلم ، و انّها لتأكل الحسنات كما تأكل النّار الحطب » . « غيبت بر هر مسلمانى حرام است ، و آن حسنات را مىخورد همچنان كه آتش هيزم را مىخورد » . و اخبارى كه در مذمّت غيبت وارد شده بىشمار است ، و آنچه ذكر كرديم

--> ( 1 ) اين احاديث را با « وسائل » : كتاب حج ، باب 152 ، و با « بحار » : 4 مج 15 - 177 ، و با « مستدرك » : 2 - 106 ، و با « احياء العلوم » : 3 - 123 تصحيح كرديم . . ( 2 ) اين سه حديث را با » وسائل « در جاى مذكور ، و با » اصول كافى « : باب غيبت و بهتان ، و با » مستدرك « تصحيح كرديم . .