فصل 15 ذمّ غيبت اكنون كه حقيقت معنى غيبت و اسباب و انگيزه هاى آن را شناختى ، اين را نيز بدان كه آن از بزرگترين مهلكات و بدترين گناهان است كه خداى سبحان به صراحت در كتاب خود آن را مذمّت كرده و غيبت كننده را به خورندهء گوشت مردار تشبيه فرموده است : « وَلا تَجَسَّسُوا وَلا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضا أَ يُحِبُّ أحَدُكُمْ أنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أخيه مَيْتا فَكَرِهْتُمُوه » 49 : 12 . ( حجرات ، 12 ) « كنجكاوى [ احوال مردم ] مكنيد ، و بعضى پشت سر بعضى بدگوئى نكنند ، مگر يكى از شما دوست دارد كه گوشت مردهء برادرش را بخورد ؟ همه اين را ناخوش مىداريد » . و مىفرمايد : « لا يُحِبُّ الله الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ الا مَنْ ظُلِمَ وَكانَ الله سَميعا عَليما » 4 : 148 . ( نساء ، 147 ) « خدا آشكار كردن سخن بد را دوست ندارد مگر از كسى كه ستم ديده است و خدا شنوا و داناست » . و مىفرمايد : « ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ الا لَدَيْه رَقيبٌ عَتيدٌ » 50 : 18 . ( ق ، 18 )