ملا محمد مهدي النراقي ( مترجم : مجتبوي )

362

جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي )

و الآخرة « . « هر كه مؤمنى را سرزنش كند ، خداى عز و جل او را در دنيا و آخرت سرزنش كند » . شخصى به آن حضرت عرض كرد : « مردم مىگويند : عورت مؤمن بر مؤمن حرام است ؟ امام فرمود : مراد آن نيست كه پنداشته اى ، عورت مؤمن اين است كه كسى مواظب باشد كه وى سخنى بگويد كه بر او عيب گرفته شود و آن را به خاطر بسپرد تا روزى كه بر او خشمگين است به وسيلهء آن وى را سرزنش كند » . و امام باقر عليه السّلام فرمود : « انّ أسرع الخير ثوابا البرّ ، و أسرع الشّرّ عقوبة البغى ، و كفى بالمرء عيبا أن يبصر من النّاس ما يعمى عنه ، و أن يعيّر النّاس بما لا يستطيع تركه ، و أن يؤذى جليسه بما لا يعنيه » . « خيرى كه زودتر از همه به پاداش مىرسد كه نيكوئى كردن است ، و شرّى كه زودتر از همه عقوبت مىبيند ستم است . و آدمى را اين عيب بس است كه عيب مردم ببيند و از خود كور و غافل باشد [ 1 ] ، و مردم را به چيزى سرزنش كند كه خود نمىتواند آن را ترك كند ، و به همنشين خود بيهوده آزار رساند » . ( 1 ) و اخبار وارده با اين مضامين بسيار است . پيوست عيب پوشى ضد عيبجوئى ، عيب پوشى است ، و آن از بزرگترين شاخه هاى خيرخواهى

--> ( 1 ) اين احاديث را با « اصول كافى » : باب جستجوى لغزشها و عيبهاى مؤمنان ، و با « وسائل » ، باب 150 ، و با « مستدرك » : 2 - 104 ، و با « بحار » : 4 ج 15 - 175 ، باب پىگيرى و فاش كردن عيوب مردم ، تصحيح كرديم . . [ 1 ] همه عيب خلق ديدن نه مروت است و مردى نگهى به خويشتن كن كه همه گناه دارى