و از آنهاست : دورى و كناره گيرى ( قهركردن و جدائى از برادر مؤمن ) اين صفت بدون ترديد از نتايج عداوت و كينه و يا از حسد و بخل است . و بنا بر اين از رذائل قوهء غضب يا شهوت است ، و از كارهاى ناپسند بشمار مىرود . رسول خدا صلى اللَّه و عليه و آله و سلَّم فرمود : « ايّما مسلمين تهاجرا فمكثا ثلاثا لا يصطلحان الا كانا خارجين من الاسلام و لم يكن بينهما ولاية . فايّهما سبق إلى كلام اخيه كان السّابق إلى الجنّة يوم الحساب « « هر دو مسلمانى كه از يكديگر قهر كنند و از هم دورى نمايند و سه روز چنين باشند و با هم صلح نكنند از اسلام بيرون روند و ميان آنها پيوند و دوستى دينى نخواهد بود . و هر كدام كه به صلح و سخن گفتن پيشى گرفت ، او در روز حساب زودتر به بهشت در آيد » . و فرمود : « لا يحلّ لمسلم ان يهجر أخاه فوق ثلاث . . . » « براى مسلمان روا نيست كه بيش از سه روز از برادر خود دورى و قهر كند . . » . و امام صادق عليه السّلام فرمود : « لا يفترق رجلان على الهجران الا استوجب احدهما البراءة و اللَّعنة ، و ربّما استحقّ ذلك كلاهما » فقال له معتّب : جعلنى اللَّه فداك هذا للظَّالم ، فما بال المظلوم ؟ قال : « لانّه لا يدعو اخاه إلى صلته ، و لا يتعامس له عن كلامه . سمعت