امّا اگر شهوت با گرسنگى و روزه و نگاهداشت چشم ضعيف نشود سزاوار است كه با ازدواج آن را مهار كند ، به شرط استطاعت و ايمنى از شرور و مفاسد آن . رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : « هر گاه زن روى آورد همچون شيطانى پيش آيد ، اگر يكى از شما از ديدار زنى به شگفت آيد به كنار همسر خود رود ، كه با او همان است كه با آن بيگانه است » . ( و دوم ) - يعنى دومين از دو جنس رذائل قوهء شهوت : خمود است ، و آن عبارت است از تفريط و كوتاهى كردن در به دست آوردن قوت ضرورى ، و سستى نمودن در شهوت نكاح ، به حدى كه به سقوط و نابودى آن غريزه و ضايع گذاردن عيال و قطع نسل شود . و شكَّى نيست كه آن در شرع مذموم و ناپسند است ، زيرا تحصيل معارف الهى و اكتساب فضائل اخلاقى و عبادتهاى بدنى به نيرومندى تن بستگى دارد ، پس كوتاهى در رساندن غذا به بدن ( كه بايد بدل ما يتحلَّل گردد ) موجب حرمان از فوائد مترتّب بر آن است ، و اين محروميّت در نهايت خسران و زيان است . و همچنين اهمال و سستى قوهء شهوت نكاح آدمى را از فوائد مترتّب بر آن محروم مىسازد زيرا كه اين قوه بر انسان چيره گشته تا نسل باقى بماند و وجود وى دوام و استمرار يابد ، و نيز براى اينكه لذت آن را ادراك كند و لذات آخرت را با آن بسنجد ، زيرا لذت آميزش نيرومندترين لذايذ جسمانى است ، چنان كه درد آتش بزرگترين دردهاى بدنى است ، و ترغيب ( راغب گردانيدن ) و ترهيب ( ترساندن ) مردم را به سعادتهايشان پيش مىراند ، و اين جز به ادراك لذت و الم محسوس كه مشابه لذّات و آلام اخروى است حاصل نمىشود . و بقاء نسل را فوائدى است : 1 - موافقت با ارادهء خداوند در كوشش براى تحصيل فرزند كه بقاء نوع انسان به آن بستگى دارد . 2 - طلب دوستى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه وسيلهء مباهات و افتخار او مىشود . 3 - تبرّك جستن به دعاى فرزند صالح بعد از خود ، و وصول به شفاعت فرزند خردسال هر گاه پيش از او بميرد -