فصل 28 آنچه براى فقرا در گرفتن صدقه سزاوار است همچنانكه براى عطا كننده مراعات امورى شايسته است ، براى فقير نيز آداب و اخلاقى سزاوار است : 1 - يكى آنكه بداند كه خداى تعالى صرف مال را در مورد او براى اين واجب فرموده كه در مهمّات و ضروريّات زندگى خود مصرف كند تا بتواند به عبادت پردازد و به انجام وظايف مشغول باشد ، پس سزاوار است كه آمادهء كار آخرت شود و آن را به غير مصارف ضرورى نرساند . 2 - ديگر آنكه خدا را بر اين احسان سپاس گزارد ، و از دهنده نيز تشكَّر نمايد و او را دعا و ستايش كند با اينكه نعمت را از خداى سبحان مىداند . رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « هر كه از مردم تشكَّر نكند خدا را شكر نكرده » . و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : « خدا لعنت كند كسانى را كه راه نيكى را مىبندند . پرسيدند : اينها كيستند ؟ فرمود : كسى كه مورد نيكى و احسان واقع شود و به احسان كننده كفران نمايد و با اين ناسپاسى خود او را از نيكى به ديگرى باز دارد « . و امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : « هر كه نيكى ديگرى را به طور مساوى جبران كند ، همسانى و همانندى كرده ، و هر كه بيشتر از آن نيكى كند سپاسگزارى نموده ، و هر كه سپاسگزارى نمايد بزرگوار است » . 3 - و نيز شايسته است كه عيوب صاحب عطا را بپوشاند و او را مذمّت و تحقير