ملا محمد مهدي النراقي ( مترجم : مجتبوي )
138
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي )
كلَّما ازدادت من القزّ على نفسها لفّا كان أبعد لها من الخروج ، حتّى تموت غمّا « . « حريص بر دنيا مانند كرم ابريشم است ، هر چه بيشتر بر گرد خود مىپيچد راه بيرون شدنش دور تر و بسته تر مىشود تا از غصّه بميرد » . و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : « از آنچه از راه وحى نازل شده اين است : اگر فرزند آدم دو وادى از طلا و نقره مىداشت باز در جستجوى سومى بود . اى پسر آدم شكم تو دريائى از درياها و درّه اى از درّه هاست كه هيچ چيز جز خاك آن را پر نمىكند « . يكى از بزرگان گفته است : « از شگفتيهاى انسان اين است كه اگر او را خبر دهند كه در دنيا هميشه خواهى ماند حرص او بر جمع كردن مال بيش از اين نخواهد بود كه اكنون با اين عمر كوتاه و بهره مندى اندك و انتظار مرگ حرص مىورزد » . و اخبارى كه در نكوهش حرص وارد شده بيشمار و چنان مشهور است كه نيازى به ذكر آنها نيست . حضرت باقر عليه السّلام فرمود : « چه بسيار كسانى كه بر چيزى حرص ورزيدند و چون به آن دست يافتند به بدبختى دچار شدند ، و چه بسيار كسانى كه از چيزى كراهت داشتند و چون به آن رسيدند سعادتمند شدند » . و چه زيان و خسرانى بيشتر و بدتر از اينكه انسان در طلب چيزى برآيد كه هلاكش در آن است ؟ و چه جاى انديشه و ترديد است كه هر گاه انسان بر اموال دنيا حرص بورزد همين هلاك كنندهء اوست ؟ پيوست قناعت ضدّ حرص قناعت است و آن ملكه اى است براى نفس كه موجب اكتفا كردن از مال به قدر حاجت و ضرورت است بدون اينكه در طلب زياده بر آن سعى كند و خود را به رنج و تعب افكند ، و اين صفت فضيلتى است كه اكتساب ديگر