ملاقات خواهد كرد « . ( 1 ) و فرمود : » بنده اى نيست كه درى از سؤال بر خود بگشايد مگر اينكه خدا هفتاد در فقر بر روى او مىگشايد « . و فرمود : » سؤال حلال نيست مگر با فقرى كه موجب هلاك است يا وامى كه به رسوائى و آبرو ريزى كشد « . و فرمود : » سؤال با بىنيازى رنجى در سر و دردى در شكم دارد « . و فرمود : » هر كه اموال مردم را براى مال اندوزى بخواهد آتش دادن به دوزخ است ، كم باشد يا زياد « . روايت است كه : « گروهى از انصار به خدمت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آمدند و سلام كردند و جواب شنيدند ، سپس گفتند : يا رسول اللَّه ما به تو حاجتى داريم فرمود : بگوئيد ، عرض كردند : حاجتى بزرگ است ، فرمود : بگوئيد چيست ، گفتند : مىخواهيم بهشت را براى ما ضمانت كنى ، حضرت سر به زير انداخت و با حال تفكَّر به زمين مىنگريست ، سپس سر برداشت و فرمود : اين را براى شما ضمانت مىكنم به شرطى كه از هيچ كس چيزى نخواهيد . پس از آن اگر يكى از آنان در سفر تازيانه از دستش مىافتاد ، براى گريز از سؤال كراهت داشت كه به كسى بگويد تازيانه را به من بده و خود فرود مىآمد و بر مىداشت . و اگر بر سر سفره بود و آب نزديك ديگرى بود به او نمىگفت آب را به من ده ، خود بر مىخاست و آن را بر مىداشت و مىآشاميد « . حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم بيعت قومى را بر اسلام پذيرفت و با آنان شرط كرد كه بشنوند و اطاعت كنند ، آنگاه پنهانى به آنان فرمود : « از مردم چيزى نخواهيد » . بعد از اين اگر تيشه و كلنگى از دست يكى از آنها مىافتاد فرود مىآمد و به كسى نمىگفت آن را به من بده . آن حضرت صلَّى اللَّه عليه و آله غالبا به خوددارى از سؤال امر مىكرد ، و مىفرمود : « هر كه از ما چيزى بخواهد به او مىدهيم ، و هر كه بىنيازى نمايد خدا او را بىنياز مىكند ، و هر كه از ما چيزى نخواهد نزد ما محبوبتر است » . و فرمود : « سؤال هر چه كمتر بهتر » گفتند : حتى از شما يا رسول اللَّه ؟ فرمود : « از من نيز » . و فرمود : « اگر يكى از شما ريسمانى بردارد و بر پشت خود هيزم بكشد و بفروشد و آبروى

--> ( 1 ) اين حديث از امام صادق عليه السلام نيز نقل شده ( » وسائل « كتاب زكات ابواب صدقه باب 32 حديث 5 ) . .