چيز ندارد يكى از آن دو درهم را بذل مىكند و با آن به جان خويش صفا و پاكى مىبخشد ، پس صاحب درهم از صاحب صد هزار دينار افضل مىگردد « . و شايسته است كه فقير زيادتر از قدر نياز خود ذخيره نكند ، پس اگر بيش از قوت يك شبانه روز خود را ذخيره نكند از صدّيقان است ، و اگر زيادتر از قوت چهل روز نيندوزد از متّقين خواهد بود و اگر بيش از قوت سال خود ذخيره نسازد - كه اين فضيلت ميان درويش و توانگر مشترك است [ و به عبارت ديگر از فضيلت فقر محروم است ] - از صالحان است و اگر بيش از اين اندوخته كند از زمرهء فقرا بيرون است .