دهم » ودر آن سه فصل است فصل أول در فضل دعا ودعاهائى كه ذكر شده است فصل دوّم در وقتهاى دعا فصل سوّم در ذكر مؤخر شدن أجابت دعا « باب يازدهم » ودر آن پنج فصل است فصل اوّل در صفت فقر وفقيران فصل دوّم در چيزهائى كه سبب درويشى مىشود فصل سوم در فضيلت بخشش وبرگزيدن ديگران بر خود فصل چهارم در آنچه مستحق مىشود سائل بطلب أو فصل پنجم در آنچه وارد شده است در بازگردانيدن سائل « باب دوازدهم » ودر آن ده فصل است فصل أول در كشتن مؤمن فصل دوّم در ربا وسود فصل سوم در زنا فصل چهارم در لواط كه آن را وطى غلام گويند فصل پنجم در غيبت فصل ششم در بهتان فصل هفتم در دروغ فصل هشتم در خمر وشراب فصل نهم در شطرنج فصل دهم در غنا وخوشخوانى ودر شنيدن آن ودر طنبور « باب سيزدهم » ودر آن هفت فصل است فصل أول در عيادت وديدن بيمار وشستن ميت فصل دوّم در ثواب مؤمن بسبب مردن أو در هر روزى از روزهاى هفته فصل سوّم در پيروى كردن جنازة ونماز كردن بر ميّت فصل چهارم در عقوبت وصىّ بواسطهء وفا نكردن بوصيّت فصل پنجم در ثواب گور كندن وسؤال قبر وصفت مرگ فصل ششم در حال ميّت وقت بيرون آمدن روح از وى وحال روح در حال خواب وبيدارى ودر حال أو بعد از جدائى بدن ونكته چند در حال خواب ديدن فصل هفتم در صفت بهشت ونعمت آن « باب چهاردهم » در خبرهاى متفرقة مشتمل بر سى وچهار فصل فصل اوّل در مدح توبه وحقيقت آن فصل دوم در فضل سلام كردن فصل سوّم در فضل روز جمعه فصل چهارم در تفصيل قول رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله كه دشمنى مكنيد بأيام كه أو دشمنى