جدا وموسى بن جعفر عليهم السّلام كشنده أو مامونست وبعضي گفته‌اند معتصم است وبعضي گفته‌اند أم الفضل است لعنت خدا بر كشنده أو باد فصل پانزدهم در زيارة امام على نقى وامام حسن عسگرى ( ع ) ( 1 ) روايت شده از حضرت صادق ( ع ) كه فرمودند هر كه زيارة كند ما را بعد از وفات ما چنان باشد كه زيارة كرده است ما را در حيوة ما وهر كه جهاد كند دشمنان ما را چنان باشد كه جهاد كرده باشد با ما وهر كه دوستى كند دوستان ما را چنان باشد كه دوستى كرده است با ما وهر كه شاد گرداند مؤمن ما را شاد گردانيده است ما را وهر كه يارى كند فقير ما راهست جزاى أو بر جدّ من رسول اللَّه ( ص ) وفرمود آن حضرت هر كه زيارة كند امام مفترض الطاعة را بعد از وفات أو ونماز كند نزد أو چهار ركعت بنويسد خدا از براي أو حجى وعمره وفرمود حضرت امام رضا ( ع ) بدرستى كه از براي هر امامي عهديست در گردن دوستان أو وشيعيان أو بدرستى كه از تمامى وفاى عهد ونيكى اداى آن زيارة قبرهاى ايشانست پس هر كه زيارت‌كند ايشان را در حال رغبت بزيارت ايشان وتصديق در آنچه رغبت كرده‌اند ايشان باشند امامان وشفيعان أو در روز قيامت وقبض شد روح مطهر امام على نقى ( ع ) در سرّ من رأى در ماه رجب سال دويست وپنجاه وچهار وآن حضرت را در آن روز چهل ويك سال بود واما امام حسن عسگرى ( ع ) قبض شد روح پاك أو در سر من رأى هشتم ربيع الأول سال دويست وشصت وأو را در آن روز بيست وهشت سال بود وقبر أو بجانب قبر پدر اوست در خانه كه دفن شده است پدر أو وخانه ايشان بسر من رأى وكشنده امام على نقى ( ع ) متوكل است لعنة اللَّه عليه وكشنده امام حسن عسگرى ( ع ) معتمد است وبعضي گفته‌اند كشنده هر دو يكى است باب سيّم در آن هفت فصل است فصل أول در معرفت ايمان