پس گفتند بعضي از آن قوم كه بدرستى كه خداى تعالى شناخته مىشود بآفريدن أو آسمانها را وزمين را ودر جميع مكانها است پس گفت ايشان را امام زين العابدين ( ع ) كه بگوئيد نوريست كه نيست هيچ ظلمت در وى وحياتيست كه نيست مردن در وى بعد از آن گفت نيست مثل أو هيچ چيزى واوست شنوا وبينا وصفت أو شبيه نيست بهيچ صفت پس أو چنين است وفرمود على ابن موسى الرضا عليهما السلام كه هر كس كه شريك گرداند خدا را بخلق أو پس أو مشركست وهر كه وصف كند أو را بمكاني پس أو كافر است وهر كه نسبت دهد بوى آن را كه نيست در وى پس أو كاذب است بعد از آن تلاوت كرد اين آية را كه إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَأُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُونَ يعنى بر نميبافد دروغ را مگر آنان كه نميگردند بآيات خدا وايشان ايشانند كه دروغ‌گويانند ( 1 ) وپرسيدند از أمير المؤمنين عليه السلام كه چيست دليل بر اثبات خداوند فرمود كه سه چيز گردانيدن حال وضعيف شدن عضوها وكم شدن همت ( 2 ) وفرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلم بدرستى كه خداوند تبارك وتعالى وعده داد مرا كه هر كه اقرار كند از ايشان بيگانگى خدا پس أو راست بهشت وگفت نيست جزاى آنكه انعام كند خدا بروى توحيد خود را الّا بهشت ( 3 ) وميفرمود امام جعفر صادق عليه السلام كه هر كه گمان كند كه خدا در چيزيست يا از چيزيست يا بر چيزيست بتحقيقى كه مشركشت از براي آنكه اگر باشد بر چيزى هر آينه خواهد بود كه برداشته شده باشد واگر باشد از چيزى هر آينه خواهد بود كه نو حادث شده باشد واگر باشد در چيزى هر آينه خواهد بود در حصارى فصل سيّم در عدلست ( 4 ) فرمود خداى تعالى در سوره يونس إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ النَّاسَ