زوجة العبّاس رضوان اللَّه عليه : رأيت في منامي قبل مولده كأنّ قطعة من لحم رسول اللَّه صلى الله عليه وآله قُطعت ، فوضعت فيحجري ، ففسّرت ذلك على رسول اللَّه صلى الله عليه وآله ، فقال : ( يا امّ الفضل ! رأيتِ خيراً ) إن صدقت‌رؤياكِ فإنّ فاطمة ستلد غلاماً وأدفعه إليك لترضعيه . قالت : فجرى الأمر على ذلك ، فجئت به يوماً إليه ، فوضعته في حجره ، فبينما هو يقبِّله ، فبال ، فقطرت من بوله قطرةعلى ثوب النّبيّ صلى الله عليه وآله ، فقرصته « 1 » ، فبكى ، فقال « 2 » النّبيّ صلى الله عليه وآله كالمغضب « 2 » : مهلًا يا امّ الفضل‌فهذا ثوبي يُغسل ، وقد أوجعتِ ابني . « 3 » قالت : فتركته في حجره وقمت لآتيه بماء ، فجئت ، فوجدته صلوات اللَّه عليه يبكي ، فقلت : ممّ بكائك يا رسول اللَّه ؟ فقال صلى الله عليه وآله : إن‌ّجبرئيل أتاني ، فأخبرني أنّ امّتي تقتل ولدي هذا ، لا أنالهم اللَّه شفاعتي يوم القيامة . « 4 »

--> ( 1 ) - [ في الوسائل والبحار مكانه : « عن امّ الفضل زوجة العبّاس أنّها جاءت بالحسين إلى رسول اللَّه صلى الله عليه وآله ، فبال على ثوبه ، فقرصته . . . » ] . ( 2 - 2 ) [ لم يرد في البحار ، وفي الوسائل : « النّبيّ صلى الله عليه وآله » ] . ( 3 ) - [ إلى هنا حكاه عنه في الوسائل والبحار ] . ( 4 ) - ابن‌عباس در طبقات گويد : عبداللَّه بن بكر بن حبيب سهمى ما را خبر داد وگفت : حاتم بن صنعة به ما خبر داد كه أم الفضل همسر عباس رضوان اللَّه عليه گفت : پيش از آن كه حسين عليه السلام متولد شود ، به خواب ديدم گويى پاره‌اى از گوشت رسول خدا صلى الله عليه وآله بريده شده وبه دامن من گذاشته شد . خواب خود را براي رسول خدا شرح دادم . فرمود : « اى ام‌الفضل ! اگر خوابت راست باشد ، خواب خوبى ديده‌اى ؛ زيرا فاطمه عليها السلام به همين زودى پسرى خواهد آورد ومن آن نوزاد را به تو خواهم سپرد تا شيرش بدهى . » ام‌الفضل گويد : همين طور هم شد . روزى حسين را به نزد پيغمبر آورده ودر دامن آن حضرت نهاده بودم . در آن ميان كه رسول خدا حسينش را مىبوسيد ، حسين عليه السلام ادرار كرد وقطره‌اى از بول أو به لباس پيغمبر رسيد . من أو را با دو انگشت شكنجيدم . به گريه افتاد . پيغمبر با قيافه‌اى خشم آلود به من فرمود : « آرام اى ام‌الفضل ! اين جامهء من قابل شست‌شوست . فرزند مرا آزردى ! » ام‌الفضل گويد : حسين عليه السلام را در آغوش آن حضرت به جاى گذاشته وبرخواستم كه آب براي شستن جامه‌اش بياورم . چون بازگشتم ، ديدم حضرت گريان است . عرض كردم : « يا رسول اللَّه ! چرا گريه مىكنيد ؟ » فرمود : « جبرئيل به نزد من آمد وخبر داد كه أمت من همين فرزندم را خواهند كشت . خداوند شفاعت مرا به روز قيامت نصيب آنان نفرمايد . » فهرى ، ترجمهء لهوف ، / 14 - 15