--> - وبال خود بگسترد وزمين كربلا را به آن حضرت نمودار ساخت . وآن خاك سرخ را در طف عراق بنمود . « صلوات اللَّه على الحسين وجدّه وأبيه وامّه وأخيه والأئمّة من ولده . » سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 1 / 50 وديگر صاحب عوالم سند به أم سلمة مىرساند كه گفت : جبرئيل به حضرت رسول آمد وگفت : « أمت تو بعد از تو حسين عليه السلام را خواهند كشت . اگر خواهى ، تربت اورا با تو نمودار كنم . » ومشتى سنگ پاره بياورد ، ورسول خداى آن را در قارورهء خزينه نهاد . چون حسين عليه السلام شهيد شد ، شنيدم كه گوينده همى گفت : « أيُّها القاتلون جهلًا حسيناً * أبشروا بالعذاب والتّنكيل قد لعنتم على لسان داوو * د وموسى وعيسى صاحب الإنجيل » أم سلمة گويد : اين وقت من بگريستم وسر قارورة را باز كردم وخون صافي ديدم . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 1 / 302 وديگر در امالى صدوق ، سند به أبى عبداللَّه عليه السلام منتهى مىشود ، فرمود : رسول خداى يك روز در خانهء أم سلمة جاى داشت ، فرمود : « هيچ كس را مگذار بر من درآيد . » أم سلمة گويد : ناگاه حسين عليه السلام درآمد ومن نتوانستم اورا بازدارم . به سوى رسول خدا بدويد ، ومن براثر أو برفتم ، ديدم كه بر سينهء رسول خداى نشسته وآن حضرت مىگريد وچيزى در دست دارد . فرمود : « اى أم سلمة ! اينك جبرئيل است ، مرا خبر مىدهد كه اين فرزند تو كشته خواهد شد ، واين خاكى است كه بر آن مقتول خواهد شد ، اين خاك را با خويش بدار گاهى كه خون گردد أو مقتول باشد . » أم سلمة عرض كرد : « يا رسول اللَّه ! خداى را بخوان تا أو را از اين مهلكه سالم بدارد واين بلا را از وى بگرداند . » قال : « قد فعلت ، فأوحى اللَّه تعالى إليّ : أنّ له درجة لا ينالها أحد من المخلوقين ، وأنّ له شيعة يشفعون ويشفّعون ، وأنّ المهديّ من ولده ، فطوبى لمَنْ كان من أولياء الحسين وشيعته ، هم واللَّه الفائزون يوم القيامة » . فرمود : « خداى را از بهر نجات أو خواندم ، ليكن خداوند مرا وحى فرستاد كه از اين شهادت از بهر أو درجتي است كه هيچ‌يك از آفريدگان را دسترس نيست ، واورا شيعيانى است كه شفاعت مىكنند وشفاعت آن‌ها پذيرفته مىشود ، ومهدى كه قائم آل محمد است از فرزندان اوست ، خوشا كساني كه از دوستان حسين وشيعيان حسين باشند . سوگند با خداى كه در قيامت رستگارند . » سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 1 / 302 - 303