إنّ الحسين عليه السلام يظهر مع السّبعين الّذين استشهدوا معه وعلى رؤوسهم التّيجان ، وفيبعض الرّوايات : إنّه يخرج مع الحسين عليه السلام سبعين نبيّاً كما كانوا مع موسى عليه السلام ، وكلّهم‌يبلِّغ النّاس أنّ هذا الحسين بن عليّ عليهما السلام قد خرج حتّى لا يشكّ فيه أحد وحتى يعرفواأ نّه غير الدّجّال وغير الشّيطان ، وفي ذلك الوقت يكون القائم عليه السلام بينهم . « 1 » الجزائري ، الأنوار النّعمانيّة ، 2 / 98

--> ( 1 ) - كلينى وابن قولويه به سند معتبر از حريز روايت كرده اند كه گفت : به خدمت حضرت صادق عليه السلام عرض كردم : « فداى تو شوم ! چه بسيار كم است بقاى شما أهل بيت ونزديك است اجل هاى شما به يكديگر با احتياج بسيار كه مردم به سوى شما دارند ؟ » حضرت فرمود : « هر يك از ما را صحيفة ونامه اى است كه در آن نوشته است كه آنچه بايد به آن عمل نمايند در مدت امامت خود ؛ چون تمام شود آنچه به آن مأمور شده است ، مىداند كه عمرش به آخر رسيده است ، پس حضرت رسالت صلى الله عليه وآله وسلم به نزد أو مىآيد وخبر وفات اورا به أو مىرساند وخبر مىدهد اورا به درجات ومنازلى كه نزد حق تعالى دارد . جناب امام حسين عليه السلام صحيفهء خودرا خواند ودر آن نامه نوشته بود آنچه بايد به عمل آورد وآنچه مىماند كه بعد از وفات بايد به عمل آورد . وباقي ماند چيزى چند كه در أيام حيات خود به عمل نياورده بود تا آن كه متوجه قتال گرديد وآن أموري كه باقي ماند وبه عمل نياورد ، آن بود كه ملائكة از حق تعالى سؤال كردند كه به يارى أو فرود آيند ورخصت يافتند تا مهياى قتال گرديدند . آن جناب شهيد شده بود . چون به زمين آمدند ، اورا شهيد يافتند . گفتند : اى پروردگار ما ! رخصت دادى ما را كه به زمين برويم واورا يارى نماييم . چون فرود آمديم ، اورا به رحمت خود برده بودى . پس حق تعالى وحى كرد به سوى ايشان كه : ملازم قبر مقدسهء أو باشيد تا ببينيد اورا كه بيرون آمده است از قبر خود وبه دنيا رجوع كرده است . پس اورا يارى كنيد وبگرييد بر مصيبت أو وبه آنچه از شما فوت شده است از يارى أو ؛ به درستى كه شما را مخصوص گردانيده أم به يارى كردن أو وگريستن بر أو . » پس ، ملائكة جزع كردند وگريستند براي تقرّب به حق تعالى به حسرت آنچه فوت شده بود از ايشان ، از يارى آن جناب ؛ چون آن جناب بيرون آيد ، ياوران أو باشند . مجلسي ، جلاء العيون ، / 766