سماواتي « 1 » ويا أرضي ! اسكنوا ، ثمّ كشف حجاباً من الحجب ، فإذاً خلفه محمّد صلى الله عليه وآله واثنا عشر وصيّاً له عليهم السلام ، وأخذ « 2 » بيد فلان القائم « 3 » من بينهم ، فقال : « 4 » يا ملائكتي ويا سماواتيويا أرضي « 4 » ! بهذا أنتصر « 5 » [ لهذا ] - قالها ثلاث مرّات - . « 6 » « 7 » الكليني ، الأصول من الكافي ، 1 / 534 رقم 19 / عنه : النّعماني ، كتاب الغيبة ، / 139 - 140 ؛ الحرّ العاملي ، إثبات الهداة ، 1 / 461 ؛ المجلسي ، البحار ، 45 / 228 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 479 - 480 ؛ الموسوي الأصفهاني ، مكيال المكارم ، 1 / 64

--> ( 1 ) - [ الغيبة : « سمائي » ] . ( 2 ) - [ في الغيبة : « فأخذ » ، وفي البحار والعوالم : « ثمّ أخذ » ] . ( 3 ) - [ لم يرد في الغيبة ، وفي إثبات الهداة : « يعني القائم » ] . ( 4 - 4 ) [ لم يرد في إثبات الهداة ] . ( 5 ) - [ زاد في الغيبة : « منهم » ] . ( 6 ) - [ أضاف في الغيبة : « وجاء في غير رواية محمّد بن يعقوب الكلينيّ : بهذا أنتصر منهم ولو بعد حين » ] . ( 7 ) - كرّام بن عمرو گويد : من در درون خويش ( نزد خود ) سوگند ياد كرده بودم مانند عهد كه هرگز در روز غذايى نخورم . يعنى روزه بگيرم ، تا آن گاه كه قائم آل محمد قيام كند . روزى نزد امام صادق عليه السلام رفتم وبه أو عرض كردم : « مردى از شيعيان تو براي خدا بر خويشتن واجب ساخته كه هرگز در روز غذايى نخورد وروزه گيرد ، تا زماني كه قائم آل محمد قيام كند . » فرمود : « اى كرّام ! روزه بدار ، ولى در عيد قربان وعيد فطر وسه روز تشريق ( روزهاى 12 و 13 و 14 ماه ذي الحجة ) وهنگامى كه در سفر به سر مىبرى [ يا مريض بودى ] از روزه داشتن خوددارى كن ، كه هنگامى كه حسين عليه السلام كشته شد ، آسمان‌ها وزمين وهر كه در آن بود وفرشتگان ، همه به ناله درآمدند وگفتند : اى پروردگار ما ! آيا براي نابود ساختن بندگان به ما اجازه مىفرمايى تا آنان را از روى زمين ريشه كن كنيم وبرداريم كه آنان حريم وحرمت تورا شكستند وحرام تورا روا داشتند وبرگزيدهء تورا كشتند ؟ پس خداى تعالى به آنان وحى فرستاد : اى فرشتگان من واى آسمان وزمينم ! آرام باشيد . سپس پرده اى از پرده‌ها را برداشت . در اين هنگام در پس آن پرده ، محمد صلى الله عليه وآله ودوازده وصى أو نمايان شدند . پس خداوند از بين آنان دست كسى را گرفت وفرمود : اى فرشتگان من واى آسمان وزمينم ! انتقام آنان را به دست اين شخص خواهم ستاند . واين سخن را سه بار تكرار فرمود . » ودر روايت ديگرى غير از روايت كلينى كه گذشت چنين آمده است : « به وسيلهء اين شخص از آنان انتقام مىگيرم ، هر چند پس از گذشت مدت زماني باشد . » غفارى ، ترجمهء غيبت نعمانى ، / 139 - 140