--> - مىخواند . در درياها فرود مىشود وآفتاب با أو مىگردد وجلويش كوهى از دود است وعقبش كوه سپيدى است كه مردم تصور كنند ، نان است . در زمان قحطى وسختى خروج كند . بر خر سپيدى سوار است . هر گام خرش يك ميل است وزمين آبگاه به آبگاه زير پايش نورديده شود . وبر آبى نگذرد ، جز آن كه فرو رود تا روز قيامت به آوازى كه همهء جن وانس از مشرق تا مغرب بشنوند ، فرياد كند : اى دوستان من ! نزد من آييد ! منم ، آن كه آفريدم ودرست كردم وتقدير كردم ورهبرى نمودم . منم پروردگار والاي شما . دشمن خدا دروغ مىگويد . أو يك چشم است . غذا مىخورد ودر بازارها راه مىرود . به راستى پروردگار شما نه يك چشم است ، نه راه مىرود ونه زوال دارد ، وبرتر است خدا از اين أوصاف ، برترى بزرگى ، هلا ! بيش‌تر پيروانش در آن روز زنازادگانند وصاحبان پوستين‌هاى سبز . خدا أو را در شام بكشد بر سر گردنه‌اى كه آن را أفيق نامند وسه ساعت از روز جمعه گذشته باشد ، به دست كسى كه مسيح عيسىبن مريم پشت سرش نماز بخواند . هلا ! بعد از آن طامهء كبرى باشد . » عرض كرديم : « آن ديگر چيست يا أمير المؤمنين ؟ » فرمود : « دابة الأرض است كه از كوه صفا برآيد وانگشتر سليمان وعصاي موسى با أو باشد . آن انگشتر را به روى هر مؤمني گذارد ، نقش گيرد : اين مؤمن است حقاً . وبه روى هر كافرى گذارد ، نقش گيرد : اين كافر است حقاً . تا به جايى كه مؤمن فرياد كشد : واي بر تو اى كافر ! وكافر فرياد زند : خوشا بر تو اى مؤمن ! من دوست داشتم چون تو باشم وبه فوز بزرگ برسم . سپس دابه سر بلند كند وبه اذن خدا همهء مردم از مشرق تا مغرب اورا ببينند واين پس از آن است كه آفتاب از مغرب خود برآيد . در اين وقت ، توبه برداشته شود ، نه توبه پذيرفته است ونه عمل سود دهد وسود ندهد كسى را ايمانش ، در صورتي كه پيش از آن ايمان نداشته وبا ايمان كسب خيرى نكرده . » سپس فرمود : « ديگر از من نپرسيد كه بعد از آن چه خواهد بود ؛ زيرا دوستم پيغمبر صلى الله عليه وآله از من تعهد گرفته آن را جز به خاندانم نگويم . » نزال بن سبره گويد : به صعصعه بن صوحان گفتم : « اى صعصعه ! مقصود أمير المؤمنين از اين‌جمله چه بود ؟ » صعصه گفت : « يا بن سبره ! آن كه عيسى بن مريم پشت سرش نماز مىخواند ، دوازدهمين از عترت ونهمين فرزند حسين عليه السلام واوست آفتابى كه از مغرب خود برمىآيد ونزد ركن ومقام ظاهر مىشود وزمين را پاك مىكند وترازوى عدل مىنهد وديگر كسى به كسى ستم نمىكند . أمير المؤمنين به ما خبر داد كه دوستش رسول خدا صلى الله عليه وآله به أو سفارش كرده كه از حوادث بعد از أو به كسى جز عترتش خبر ندهد . » اين حديث را أبو بكر محمد بن عمرو بن عثمان بن فضل عقيلى فقيه به سند خود عيناً نقل كرده است ، از قول ابن عمر . كمره اى ، ترجمهء كمال الدين ، / 205 - 208