البحر لبني إسرائيل ، وإنّما كان ذلك في شهر « 1 » ربيع الأوّل ، ثمّ قال ميثم : يا جبلة ! اعلميأنّ الحسين بن عليّ « 2 » سيِّد الشّهداء « 3 » يوم القيامة ، ولأصحابه على سائر الشّهداء درجة . « 4 » يا جبلة ! ( 4 * ) إذا نظرتِ « 5 » إلى الشّمس « 5 » حمراء كأ نّها دم عبيط فاعلمي أنّ سيِّدكِ « 6 » الحسين‌قد قُتل . قالت جبلة : فخرجت ذات يوم ، فرأيت الشّمس على الحيطان كأنّه « 7 » الملاحف المعصفرة ، « 8 » فصحت حينئذ وبكيت « 8 » وقلت : قد واللَّه قُتل سيِّدنا الحسين « 9 » بن عليّ « 9 » عليهما السلام . « 10 »

--> ( 1 ) - [ لم يرد في العلل والبحار والعوالم ] . ( 2 ) - [ العوالم : « عليّ بن أبي طالب عليهم السلام » ] . ( 3 ) - [ في نفس المهموم مكانه : « وقال ميثم لجبلة المكّيّة : اعلمي أنّ الحسين سيِّد الشّهداء . . . » ] . ( 4 ) - [ إلى هنا حكاه في نفس المهموم ] . ( 5 - 5 ) [ العلل : « السّماء » ] . ( 6 ) - [ في العلل والبحار والعوالم : « سيّد الشّهداء » ، وفي إثبات الهداة : « سيّدي » ] . ( 7 ) - [ في العلل وإثبات الهداة والبحار والعوالم : « كأنّها » ] . ( 8 - 8 ) [ إثبات الهداة : « فبكيت » ] . ( 9 - 9 ) [ لم يرد في العلل وإثبات الهداة ] . ( 10 ) - از جبلهء مكيه گويد : شنيدم ميثم تمار قدس اللَّه روحه مىگفت : « به خدا اين أمت پسر پيغمبر خود را در دهم محرم بكشند ودشمنان خدا اين روز را روز بركت گيرند . اين كار شدني است ودر علم خداى تعالى ذكرش گذشته . مىدانم آن را از سفارشى كه مولايم أمير المؤمنين عليه السلام به من نموده وبه من خبر داده كه همه چيز بر آن حضرت بگريند ، تا وحشيان بيابان وماهيان دريا وپرندگان هوا وخورشيد وماه وستارگان وآسمان وزمين ومؤمنان انس وجن وهمه فرشته‌هاى آسمان‌ها ورضوان ومالك وحاملان عرش بر أو بگريند وآسمان خاكستر وخون گريد . » سپس فرمود : « لعنت بر قاتلان حسين عليه السلام واجب است ، چنانچه بر مشركان واجب است كه با خدا معبودان ديگرى قرار دهند وچنانچه بر يهود ونصارا ومجوس واجب است . » جبله گويد : گفتم : « اى ميثم ! چه طور مردم روزى كه حسين كشته شود ، روز بركت گيرند ؟ » ميثم رضي الله عنه گريست وگفت : « به گمان حديث مجعولى كه آن روز خدا توبهء آدم را پذيرفته ، با آن كه خدا توبهء آدم را در ذي حجه پذيرفته وگمان كنند كه در آن روز توبه داوود را پذيرفته ، با آن كه خدا توبهء أو را در ذيحجه پذيرفته ، وگمان كنند آن روز خدا يونس را از شكم ما هي برآورده ، با آن كه خدا يونس را در -