--> - پس حضرت به خانهء حضرت فاطمه عليها السلام آمد وفرمود كه : « جبرئيل چنين بشارتى از جانب حق تعالى آورده است . » فاطمه گفت كه : « چنين فرزندى را نمىخواهم . » حضرت فرمود : « پروردگار من امامت ووصايت را در فرزندان أو قرار داده است . » پس حق تعالى اين آية را فرستاد : « ووصّينا الإنسان بوالديه إحساناً حملته أمّه كُرهاً ووضعته كُرهاً » . پس حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : « هرگز ديده‌ايد كه زنى به پسرى حامله شود از روى كراهت واورا به زمين گذارد از روى كراهت ؟ وليكن فاطمه چنين بود ، چون خبر شهادت آن حضرت را شنيده بود ، به أو حامله شد از روى كراهت ووضع حمل أو نمود از روى كراهت . » مجلسي ، جلاء العيون ، / 540 - 541 وهم ابن شهرآشوب از كتاب الأنوار حديث مىكند كه : خداوند تهنيت گفت پيغمبر را به حمل حسين وولادت أو ، وتعزيت گفت به قتل أو . از اينجاست كه فاطمه چون اين بدانست ، به جاى آن كه از آوردن چنين پسرى شاد شود ، غمنده گشت وخداوند اين آيهء مباركه را بدين فرستاد : « ووصّينا الإنسان بوالديه إحساناً حملته أمّه كُرهاً ووضعته كُرهاً وحملُهُ وفصالُهُ ثلاثون شهراً حتّى إذا بلغ أشُدّه وبلغ أربعين سنة قال ربّ أوزعني أن أشكر نعمتك الّتي أنعمت عليَّ وعلى والديَّ وأن أعمل صالحاً ترضاه وأصلح لي في ذرِّيّتي إنِّي تُبت إليك وإنِّي من المسلمين » . خلاصه معنى آن است كه : حمل فاطمه حسين عليه السلام را از در كراهت بود وزادن اورا نيز مكروه مىداشت . چه دانسته بود آن حضرت را شهيد مىكنند ومدت حمل واز شير باز كردن أو سى ماه بود . چه دانسته بود آن حضرت را شهيد مىكنند ومدت حمل واز شير باز كردن أو سى ماه بود . چه شش ماه در شكم مادر بود ودو سال أيام رضاع است ، وچون نيرومند شد وچهل سأله گشت ، گفت : الها ! پروردگارا ! الهام كن مرا به شكر نعمت خود . آن نعمتي كه بر من وبر والدين من فرود آوردى واين كه آن كار كنم كه تو خشنود شوى وشايستگى بخش مرا ، در أولاد من . چه من به سوى تو بازگشت مىكنم واز مسلمانانم . سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السلام ، 1 / 15 - 16 علي بن إبراهيم در تفسير خويش مىگويد : بعد از نزول اين آيهء مباركه ، رسول خدا به ولادت حسين عليه السلام بشارت داد واز انسان تعبير به رسول خدا مىنمايد ؛ چنان كه محققين عرفا انسان كامل وانسان كبير وعالم كبير وصورت جامعه وعنوان الظاهر وخميرمايهء آفرينش ، حقيقت محمديه را دانند واز « والديه » تعبير به حسن وحسين عليهما السلام فرمايند . چه امام از براي أمت وتربيت رعيت ، به جاى پدر واز پدر مهربان‌تر است وجماعتى در قرائت خويش الف والديه را انداخته است بولديه خوانند . يعنى : وصيت كرديم محمد را به احسان واكرام دو فرزند خود حسن وحسين . پوشيده نماند كه آيات قرآن كريم وأحاديث أئمة هدى شامل معاني كثيره است واين معنى نيز به جاى خود است كه هر انساني پدر ومادر خود را احسان كند وجانب اورا از جهت خير وخوبى فرو نگذارد . بالجملة : خداوند بشارت داد پيغمبر را قبل از آن كه فاطمه حامل شود به حسين كه امامت أمت تا قيام