--> - نيست تا سال بر آن نگذرد . جايز نيست دادن زكاة به غير معروف أهل ولايت ودوستى أهل بيت عصمت وچون گندم ، جو ، خرما ، مويز به پنج وسق رسيد ، بايد ده يك آن را زكاة داد ( وسق شصت صاع است وهر صاعى چهار مد است ) . وزكاة فطره بر هر سرى خواه كوچك يا بزرگ آزاد باشد ، يابنده مرد باشد يا زن يك صاع كه چهار مد است واجب است . از گندم ، جو ، خرما وموبز جايز نيست دادن آن ، مگر به أهل ولايت ومحبت أهل بيت عصمت . أكثر أيام حيض ده روز وأقل آن سه روز است . زن مستحاضة پنبه به موضع جريان دم مىگذارد تا مانع از آمدن خون باشد ، غسل مىكند ، نماز مىگذارد ، حايض نماز را ترك مىكند وقضا ندارد وروزه را ترك مىكند وقضا مىكند . وروزهء ماه رمضان واجب است ، ابتداى آن ديدن ماه وانتهاى آن ديدن ماه بعد از آن است . وجايز نيست نماز مستحبىرا به‌جماعت‌گزاردن ؛ زيرا كه آن‌بدعت است وهر بدعتى گمراهى در آتش است . سه روز روزه گرفتن در هر ما هي مستحب است : پنج‌شنبهء دههء أول ، چهارشنبهء دههء دوم وپنج‌شنبهء دههء آخر سوم . هر كسى در ماه شعبان روزه دارد بسيار خوب است . اگر قضاى روزهء ماه رمضان پىدرپى گرفته نشود ومتفرق قضا كرده شود ، مجزى است . حج خانهء خدا بر هر كسى كه استطاعت به سبيل داشته باشد ، واجب است وسبيل در راحله وصحّت بدن است . حج كردن جايز نيست ، مگر حج تمتع وحج قران ، افراد كه عامه مىگذارند جايز نيست ، مگر از براي اهل‌مكه وكسانىكه هميشه در آن‌مكان حاضرند . جايز نيست احرام‌بستن از غير ميقات ؛ چه حق تعالى فرموده است : « وأتمّوا الحجّ والعمرة للَّه » وتمام كنيد حج وعمره را با خلوص نيت كه از براي خداوند ؛ يعنى تماميت شيئى اتيان به اجزاى آن است واز اجزاى واجبهء حج وعمره احرام بستن از ميقات است . » جايز نيست قرباني كردن حيواني كه خصيهء آن كشيده شده باشد ؛ زيرا كه آن ناقص است ونه آن حيواني كه خصيهء آن كشيده نشده باشد ، اما كوفته شده باشد . جهاد كردن با امام عادل واجب است وكسى كه به جهت مال خود كشته شود ؛ يعنى خواهد دفع كند غاصب آن را واز اين جهت كشته شود ، شهيد است . كشتن احدى از كفار وكشتن ناصبىها حلال نيست در وقتي كه تقيه واجب باشد ، مگر آن‌كه اگر اورا به‌قتل آورى تورا به قتل‌آورد . يا اين كه فسادى كند كه منجر به قتل تو شود ودر اين دو قسم تورا مىرسد كه اورا به قتل آورى ، هرگاه بر خود ويا أصحاب خود نترسى . كسى كه جهت دفع ظلم از خود از روى تقيه قسم ياد كند ، مخالفت قسم نكرده است ؛ يعنى كفاره وگناه اورا نباشد . وطلاق بنابر طريقهء پيغمبر بر آن نهج است كه حق تعالى در كتاب خود وسنت رسول خود ذكر فرموده است وبه غير از طريقهء پيغمبر صلى الله عليه وآله طلاقي نيست وهر طلاقي كه با كتاب خدا مخالف است ، طلاق نيست . همچنان كه هر نكاحي كه مخالف كتاب خداست نكاح نيست . جمع ميان بيش از چهار زن آزاد جايز نيست .