فقالت : هذا أهداه اللَّه جلّ جلاله إلى رسول اللَّه صلى الله عليه وآله وفيه اسمه واسم ابنيّ الحسن والحسين والأوصياء من ولد الحسين عليه السلام فأعطانيه رسول اللَّه صلى الله عليه وآله فقرأته وانتسخته . قال له أبو جعفر عليه السلام : فهل لك يا جابر أن تعارضني به ؟ قال : نعم . فمشى معه حتّى انتهى إلى منزله فأخرج إليَّ صحيفة من ورق فيها نسخة ما في اللّوح . فقال : يا جابر ! أُنظر في كتابك لأقرأ أنا عليك . فنظر في نسخته وقرأ أبي ، فما خالف حرفاً حرف . فقال جابر : واشهد باللَّه أنِّي هكذا رأيته في اللّوح مكتوباً . « 1 » « 1 » المسعودي ، إثبات الوصيّة ، / 271

--> ( 1 ) - أبو بصير از امام صادق عليه السلام روايت كرده [ است ] كه فرمود : پدرم امام باقر به جابر بن عبداللَّه انصارى فرمود : مرا به تو حاجتي است . در چه موقع خلوتى دربارهء آن از تو پرسش كنم ؟ جابر گفت : در هر موقعى كه شما دوست داشته باشيد . پدرم در يكى از روزها به جابر فرمود : مرا از آن لوحى كه در دست مادرم فاطمه دختر پيغمبر عليهما السلام ديدى وآن‌چه كه فاطمه به تو خبر داد وآن‌چه كه در آن نوشته شده بود ، خبر بده . جابر انصارى گفت : خدا را شاهد مىگيرم كه من در زمان حيات رسول خدا صلى الله عليه وآله در خدمت مادرت فاطمهء زهرا عليها السلام رفتم وأو را به جهت ولادت امام حسين عليه السلام تهنيت گفتم . لوح سبزى در دست آن حضرت بود كه من گمان كردم زمرد است ودر آن لوح نوشته سفيدى ديدم كه به نور آفتاب شباهت داشت . من گفتم : پدر ومادرم به فداى تو اى دختر پيغمبر ! اين لوح چيست ؟ فرمود : اين لوح را خداى رئوف براي پيغمبر خود هديه فرستاده [ است ] . در اين لوح نام پيغمبر خدا ودو فرزند من امام حسن وامام حسين واوصيايى كه از فرزندان امام حسين عليه السلام به وجود مىآيند ، نوشته شده [ است ] . پيغمبر خدا صلى الله عليه وآله آن لوح را به من عطا كرد ومن آن را خواندم واستنساخ كردم . امام باقر عليه السلام فرمود : ممكن است كه آن لوح را به من عرضه كنى ؟ گفت : آرى . جابر نامه‌اى را كه از پوست بود ، بيرون آورد كه آن‌چه در آن لوح بود ، در آن نامه نوشته شده بود . امام باقر عليه السلام به جابر فرمود : تو در نامهء خود نظر كن تا من آن را از بر بخوانم . جابر به نامهء خود نگاه مىكرد وامام باقر آن را مىخواند ( خواندن امام باقر با آن نامه ) يك حرف اختلاف نداشت . جابر گفت : خدا را شاهد مىگيرم كه من ( مضمون ) اين نامه را همين طور در آن لوح ديدم . نجفي ، ترجمهء اثبات الوصية ، / 504 - 505