--> از جملهء صحبت‌هايش مىگفت : « اگر خداوند خلافت را در انتخاب أمت قرار داده وبايد مردم انتخاب كنند ودر أمور خودشان نظر دهند وانتخاب نظريهء خودشان به نفع آن‌ها وبه رشد وترقى از انتخاب خداوند وپيامبر نزديكتر است ، همين مردم بودند كه مرا انتخاب كردند وبا من بيعت نمودند . پس بيعت من از روى هدايت است . من امامي هستم كه يارى من بر مردم واجب است ، چون آنان درباره‌ام مشورت كردند . واگر انتخاب خداوند وپيامبرش صلى الله عليه وآله به نفعشان وبه‌رشد وترقى - از انتخاب ونظريهء خودشان - نزديك‌تر است ، خداوند وپيامبرش صلى الله عليه وآله مرا براي أمت انتخاب كرده‌اند ومرا خليفهء خود قرار داده‌اند وبه آنان دستور يارى وأطاعت مرا در كتاب خداوند كه به زبان پيامبر جارى مىشد داده‌اند واين دليل محكم‌تر است وحق مرا واجب‌تر مىگرداند . » سپس علي عليه السلام در ميان لشكريانش وعده‌اى از مردم وعده‌اى كه از أطراف به خدمتش آمده بودند ومهاجرين وأنصار كه در آن‌جا حضور داشتند ، بالاى منبر رفت وپس از حمد وثناى الهى فرمود : « اى گروه مردم ، فضايل ومناقب من بيش از آن است كه به شمار آيد مخصوصاً بعد از آنچه خداوند در كتابش در اين باره نازل كرده وآنچه پيامبر فرموده است . من به همان‌ها از ذكر فضايل ومناقبم اكتفا مىكنم : 1 - حتماً مىدانيد كه خداوند در كتاب ناطقش كسىكه پيشتر مسلمان شده باشد بر بعدى برترى داده است ، وكسى از أمت بر من ، در سبقت به سوى خدا ورسولش پيشى نگرفته است . » گفتند : « به خدا آرى . » 2 - فرمود : « شما را به‌خدا قسم مىدهم ، آيا وقتي از پيامبر دربارهء فرمودهء خداوند : « والسّابقونَ السّابقون أُولئِكَ المُقرّبون » ؛ يعنى : « پيشتران حق پيشى دارند ، آنان به خدا نزديك‌ترند » ، پرسيدند ، فرمود : « خداوند اين آية را دربارهء أنبيا وجانشينانشان نازل كرده است . من بهترين پيامبر خدا وفرستادهء اويم وجانشينم على ابن أبي طالب بهترين جانشين است . » در اين‌جا عده‌اى حدود هفتاد هزار نفر از أهل جنگ بدر كه بيش‌تر آنان از أنصار وبقيه از مهاجرين بودند واز جملهء آنان أبو الهيثم بن تيهان وخالد بن زيد وأبو أيوب انصارى ، واز مهاجرين عمار ياسر بودند ، از جا برخاستند وگفتند : « شهادت مىدهيم كه ما از پيامبر شنيديم كه اين مطلب را مىفرمود . » 3 - علي عليه السلام در ادامهء سخنانش فرمود : « شما را به خدا قسم مىدهم ، دربارهء اين آيات : « يا أيُّها الّذينَ آمَنُوا أطيعُوا اللَّهَ وأطيعُوا الرّسول وأُولي الأمْرِ منكُم » ؛ يعنى : « اى ايمان آورندگان ، از خدا وپيامبر وصاحبان خلافت خود پيروى كنيد . » « وإنّما وليّكُم اللَّه ورسُولهُ والّذينَ آمَنُوا الّذينَ يُقيمونَ الصّلاةَ ويُؤتونَ الزّكاةَ وهُمْ راكِعُون » ؛ يعنى : « صاحب اختيار شما خدا وپيامبر أو وكسى است كه نماز را به‌پا داشته ودر حال ركوع زكات مىدهد . » سپس خداوند مىفرمايد : « ولَم يتّخِذُوا من دونِ اللَّه ولا رسولهِ ولا المُؤمنين وليجَة » ؛ يعنى : « غير از خدا وپيامبر ومؤمنين را دوست صميمى اخذ نكردند . » پرسيدند : آيا منظور از مؤمنين در اين آية مخصوص بعضي از آن‌هاست يا شامل همهء آنان مىشود ؟ خداوند به پيامبرش دستور داد تا به آنان بفهماند وبرايشان تفسير كرد از « ولايت » آنچه تفسير كرد دربارهء نماز وروزه وزكات وخمس وحج‌شان . 4 - در غدير خم مرا به خلافت منصوب كرد وفرمود : « خداوند مرا به رسالتي فرستاده است كه سينه‌ام