حدّثنا عبداللَّه ، عن « 1 » إبراهيم بن محمّد الثّقفيّ ، قال : أخبرنا إسماعيل بن يسار « 2 » ، حدّثني عليّ بن جعفر الحضرميّ ، عن سليم الشّامي ، أنّه سمع عليّاً عليه السلام يقول : إنِّي وأوصيائي من ولدي مهديّون « 3 » كلّنا محدّثون . فقلت « 4 » : يا أمير المؤمنين ! مَن هم ؟ قال « 5 » : الحسن والحسين عليهما السلام ، ثمّ ابني عليّ بن الحسين عليهم السلام - قال : وعليّ يومئذ رضيع - ثمّ ثمانية « 6 » من بعده واحداً « 7 » بعد واحد ، وهم الّذين أقسم اللَّه بهم . فقال : « وَوَالِدٍ وَما وَلَدَ » أمّا « الوالد » فرسول اللَّه صلى الله عليه وآله ، « وما وَلَد » يعني هؤلاء الأوصياء . قلت « 8 » : يا أمير المؤمنين عليه السلام ! تجمع « 9 » إمامان ؟ قال : لا ، إلّاواحدهما مصمت « 10 » لا ينطق حتّى يمضى « 11 » الأوّل « 12 » . قال سليم الشّاميّ :

--> با أو سخن بگويد ، نفرستاديم ؟ گفتم : پس أمير المؤمنين عليه السلام كسى است كه ملائكة با أو سخن مىگويند ؟ گفت : آرى . فاطمه عليها السلام نيز كسى بود كه ملائكة با وى سخن مىگفتند ، در حالي كه پيامبر هم نبود . همچنان كه ساره زن حضرت إبراهيم ، ملائكة را آشكارا ديد وملائكة أو را به إسحاق وبعد از أو به يعقوب بشارت دادند ، با اين كه ساره پيامبر نبود . » سليم مىگويد : « وقتي كه محمد بن أبي بكر در مصر كشته شد ، أمير المؤمنين عليه السلام را تسلى داديم . بعد آنچه محمد به من گفته بود وآنچه ابن غنم خبر داده بود ، به أو گفتم . أمير المؤمنين فرمود : محمد - كه خدا اورا رحمت كند - راست گفته است بدان كه أو ، شهيد زنده است وروزى داده مىشود . اى سليم ! اوصياى من يازده نفر از فرزندان منند كه همهء آن‌ها پيشوايانىاند كه ملائكة با آنان سخن مىگويند . گفتم : يا أمير المؤمنين ! آنان چه كسانىاند ؟ فرمود : اين پسرم حسن . بعد اين پسرم حسين . سپس اين پسرم . وآن حضرت دست پسر پسرش ، علي بن الحسين را كه شيرخواره بود ، گرفت وگفت : وهشت نفر ديگر از فرزندانش يكى پس از ديگرى . اينانند كه خداوند به آن‌ها قسم ياد كرده ومىفرمايد : « ووالدٍ وما وَلَد » ؛ يعنى : قسم به پدر وآنچه كه از نسل وى متولد مىشوند . مراد از پدر ، پيامبر ومنم . ومقصود از متولد شوندگان ، يازده نفر جانيشنانند . پرسيدم : يا أمير المؤمنين عليه السلام ! آيا دو امام جمع مىشوند ؟ فرمود : آرى ، جمع مىشود ، لكن يكى از آنان ساكت است وسخنى نمىگويد تا آن كه اوّلى از دنيا برود . » الف . ب . الف ، ترجمهء سليم بن قيس ، / 208 - 213 رقم 39 ( 1 ) - [ من هنا حكاه في الاختصاص والبرهان ] . ( 2 ) - [ البرهان : « بشّار » ] . ( 3 ) - [ في الاختصاص وإثبات الهداة والبرهان : « أئمّة مهتدون » ] . ( 4 ) - [ البرهان : « قلت » ] . ( 5 ) - [ إثبات الهداة : « فقال » ] . ( 6 ) - [ إثبات الهداة : « يليه » ] . ( 7 ) - [ إثبات الهداة : « واحد » ] . ( 8 ) - [ في الاختصاص والبرهان : « فقلت » ] . ( 9 ) - [ في الإختصاص والبرهان : « أيجتمع » وفي إثبات الهداة : « يجتمع » ] . ( 10 ) - [ إثبات الهداة : « يصمت » ] . ( 11 ) - [ البرهان : « يهلك » ] . ( 12 ) - [ إلى هنا حكاه عنه في إثبات الهداة ] .