الهدى « 1 » لديه صادفه « 1 » ، ومَنْ لجأ إليه أمنه ، ومَن استمسك به نجّاه « 2 » ، ومَن اقتدى « 3 » به هداه . « 4 » يا ابن سمرة « 4 » ! « 5 » سلم منكم مَن سلم له « 5 » ووالاه ، وهلك من ردّ عليه وعاداه ، يا ابن سمرة ! إنّ عليّاً منِّي ، روحه من « 6 » روحي ، وطينته من طينتي ، وهو أخي وأنا أخوه ، وهو زوج ابنتي فاطمة سيِّدة نساء العالمين من الأوّلين والآخرين ، « 7 » وإنّ منه إمامَي أمّتي « 8 » وسيِّدي « 7 » شباب أهل الجنّة « 9 » الحسن والحسين « 9 » ، وتسعة من ولد الحسين تاسعهم « 10 » قائم أمّتي « 10 » ، يملأ الأرض قسطاً وعدلًا كما مُلئت « 11 » جوراً وظلماً « 11 » . « 12 »

--> ( 1 ) ( 1 - 1 ) [ في روضة الواعظين : « وجده لديه » ، وفي إثبات الهداة : « عنده صادفه » ] . ( 2 ) - [ في التّحصين وإثبات الهداة : « نجا » ، وفي البرهان : « أنجاه » ] . ( 3 ) - [ التّحصين : « اهتدى » ] . ( 4 - 4 ) [ لم يرد في العدد ] . ( 5 - 5 ) [ في الأمالي وروضة الواعظين والعدد والبحار والعوالم : « سلم مَن سلم له » ، وفي التّحصين : « أنا سلم لمن سلم له » ، وفي إثبات الهداة : « فاز منكم مَن سلم له » ، وفي البرهان : « سلم منكم مَن سلمه » ] . ( 6 ) - [ لم يرد في البرهان ] . ( 7 ) ( 7 - 7 ) [ في الأمالي : « وابنيه إمام أمّتي وسيِّدي » ، وفي التّحصين : « إنّ منه إماما أمّتي وسيِّدا » ، وفي العوالم : « ابناه إماما أمّتي وسيِّدا » ] . ( 8 ) - [ زاد في البرهان : « وابنيّ » ] . ( 9 - 9 ) [ لم يرد في إثبات الهداة ] . ( 10 - 10 ) [ في التّحصين والعدد وإثبات الهداة : « قائمهم » ] . ( 11 - 11 ) [ في العدد وإثبات الهداة والبحار : « ظلماً وجوراً » ] . ( 12 ) - عبد الرحمان بن سمره گويد : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : آنان كه در دين خدا ستيزه وجدال كنند ، به زبان هفتاد پيغمبر لعن شده‌اند . هر كس در آيات خدا جدال كند ، كافر است . خداى عز وجل ( در سورهء مؤمن آيهء 4 ) فرموده است كه در آيات خدا جدال نكنند ؛ مگر آن چنان كساني كه كافرند . گردش آنان در شهرها تو را نفريبد . هر كس قرآن را به رأى تفسير كند ، دروغ بر خدا بسته است ، وهر كس ندانسته به مردم فتوى دهد ، ملائكهء آسمان وزمين أو را لعن كنند . هر بدعتى گمراهى است وهر گمراهى در آتش است . عبد الرحمان بن سمره گويد : به رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم عرض كردم : « يا رسول اللَّه ! مرا به نجات رهبرى كن . » فرمود : « اى پسر سمره ! هرگاه هواي مردم مختلف وآرا متفرق شد ، بر تو باد به ملازمت علي بن أبي طالب ، زيرا أو امام أمت وخليفه بعد از من است بر آن‌ها . أو است فاروقى كه ميان حق وباطل را جدا مىكند . هر كس از أو پرسد ، جواب دهد وهر كس از أو رهبرى خواهد ، أو را رهبرى كند وهر كس حق را نزد أو جويد ، يابد وهر كس پيش أو هدايت خواهد ، به دست آرد . هر كس بدو پناه برد ، أو را در امنيت قرار دهد .