فمن قبلها كان من المقرّبين ، ومَن جحدها كان من الكافرين . يا محمّد ! لو أنّ عبداً من عبادي عبدني حتّى ينقطع ، ثمّ لقيني جاحداً لولايتهم أدخلته ناري « 1 » ، ثمّ قال : يا محمّد ! أتحبُّ أن تراهم ؟ فقلت : نعم ، فقال : تقدّم أمامك ، فتقدّمت أمامي ، فإذاً عليُّ بن أبي طالب ، والحسن ، والحسين ، وعليُّ بن الحسين ، ومحمّد بن عليٍّ ، وجعفر بن محمّد ، وموسى ابن جعفر ، وعليّ بن موسى ، ومحمّد بن عليٍّ ، وعليُّ بن محمّد ، والحسن بن عليٍّ ، والحجّة القائم كأ نّه الكوكب الدُّرِّيُّ في وسطهم ، فقلت : يا ربِّ ! مَن هؤلاء ؟ قال ( 8 * ) : هؤلاء الأئمّة ، وهذا القائم « 2 » ، محلِّل حلالي ومحرِّم حرامي ، وينتقم من أعدائي . يا محمّد ! أحببه فإنِّي أُحبُّه ، وأُحبُّ مَن يحبُّه . « 3 »

--> ( 1 ) - [ البحار : « النّار » ] . ( 2 ) - [ إلى هنا حكاه عنه في إثبات الهداة ] . ( 3 ) - عبداللَّه بن عمر بن خطاب گويد : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : همانا خداى عز وجل در آن شب كه به گردشى شبانه برده شدم ( معراج ) ، به من وحى فرمود : « اى محمد ! چه كسى را در زمين ميان امتت به جاى خود گذاشتى ؟ » - در حالي كه أو خود بدان آگاه‌تر بود - عرض كردم : « پروردگارا ! برادرم را . » فرمود : « اى محمد ! علي بن أبي طالب را ؟ » عرض كردم : « بله ، اى خداى من ! » فرمود : « اى محمد ! من ابتدأ از فراز عرش نظري بر زمين افكندم وتو را از آن اختيار كردم . هيچ‌گاه يادى از من نمىشود ؛ مگر اين‌كه تو نيز با من ياد كرده شوى . من خود محمودم وتو محمد . سپس نظري ديگر بر زمين افكندم واز آن ، على بن‌ابى طالب را برگزيدم وأو را وصى تو قرار دادم . پس تو سرور پيامبران وعلى سرور جانشينان است . سپس از اسماى خويش نامى مشتق ساختم وبر أو نهادم . أعلى از نام‌هاى من است وعلى ( مشتق آن ) نام اوست . اى محمد ! من على وفاطمه وحسن وحسين وامامان را از يك نور آفريدم . سپس ولايت ايشان را بر فرشتگان عرضه داشتم . هركه آن را پذيرفت ، از مقربين گرديد وهركه آن را رد كرد ، به كافران پيوست . اى محمد ! اگر بنده‌اى از بندگانم مرا چندان پرستش كند تا رشتهء حياتش از هم بگسلد وپس از آن در حالي كه منكر ولايت آنان است با من روبه‌رو شود ، أو را در آتش خود خواهم افكند . » سپس فرمود : « اى محمد ! آيا ما يلي آنان را ببينى ؟ » عرض كردم : « بله ! » فرمود : « قدمي پيش گذار . »