ذكر الطّوسيّ في رجاله : إنّ أمير المؤمنين عليه السلام أرسله قاصداً إلى معاوية في الشّام ، وجرى بينه وبين جلساء معاوية مدح عليّ بن أبي طالب وأولاده غاية في المدح . الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 158

--> - « يطعمون النّاس غباً في السِّنين المحلات * في جفان كالجواب وقدور راسيات » « همانا به كلمات قرآن سخن كرد ، از آن پيش كه قرآن نازل شود ورسول خدا بدان شهادت داد . » ديگر باره معاوية لختى خاموش بنشست ، پس سر برداشت وگفت : « قوىتر مرد در عرب كيست ؟ » طرماخ گفت : « ماييم اى معاوية ! » گفت : « از كجا گويى ؟ » گفت : « عمرو بن معد يكرب زبيدى فارس شجعان است در جاهليت ودر اسلام ، چنان كه رسول خدا فرمود . » معاوية گفت : « اى طرماخ ! تو كجا بودى كه أو را دست به گردن بسته آوردند ؟ » گفت : « كدام كس أو را مغلول ومقهور كرد ؟ » گفت : « علي بن ابىطالب عليه السلام . » « قال الطّرمّاخ : واللَّه لو عرفت مقداره لسلّمت إليه الخلافة ولا طمعت فيها أبداً . » گفت : « اگر تو منزلت ومكانت علي عليه السلام را مىشناختى ، خلافت را به أو تسليم مىنمودى وهرگز طمع در آن نمىافكندى . » معاوية در خشم شد وگفت : « اى عجوز يمن ! با من احتجاج مىكنى ؟ » « قال : نعم أحجّك يا عجوز مضرّ ، لأنّ عجوز اليمن بلقيس آمنت باللَّه وتزوّجت بنبيّه سليمان بن داود عليه السلام ، وعجوز مضر جدّتك الّتي قال اللَّه في حقّها « امرأتهُ حمّالة الحطبِ في جيدها حبلٌ مِنْ مسد » . » طرماخ گفت : « آرى با تو احتجاج مىكنم اى عجوز قبيلهء مضر ! همانا عجوز يمن بلقيس است ، با خدا ايمان آورد وبا سليمان پيغمبر عقد ازدواج بست . لكن عجوز مضر جدهء توست كه خداوند در حق أو قرآن فرستاد وبه آتش دوزخ تهديد فرمود . » اين وقت معاوية زماني بينديشيد وآن‌گاه روى به طرماخ كرد وگفت : « خداوند تو را جزاى خير دهاد ! كه مردى خردمند هستى ورفتگان خود را شاد كردى . » وأو را به عطايى لايق شاد خاطر ساخت ورخصت انصراف داد . سپهر ، ناسخ التواريخ امام حسن مجتبى عليه السلام ، 1 / 372 - 375