وأخذ يختلف مع النّاس ( 15 * * ) فطلب له « 1 » الإذن ، فأذن له ، فأخذ مسلم بن عقيل بيعته ( 13 * ) « 2 » وأمر أبا ثمامة الصّائديّ بقبض « 3 » المال منه « 4 » وهو الّذي كان يقبض أموالهم‌وما يعين به بعضهم بعضاً ، ويشتري لهم « 5 » السّلاح وكان « 6 » به بصيراً وفارساً « 7 » من فرسان العرب ووجوه الشّيعة « 4 » ، وأقبل ذلك الرّجل « 6 » يختلف إليهم « 2 » ، فهو أوّل داخل وآخر خارج ، حتّى فهم ما احتاج إليه ابن زياد « 8 » من أمرهم « 8 » ، فكان يخبره « 9 » « 2 » به وقتاً فوقتاً ( 12 * ) 2 . « 10 »

--> ( 1 ) - [ لم يرد في روضة الواعظين ] . ( 2 ) ( 2 ) [ حكاه عنه في نفس المهموم ] . ( 3 ) - [ نفس المهموم : فقبض ] . ( 4 - 4 ) [ لم يرد في روضة الواعظين ] . ( 5 ) - [ زاد في البحار والعوالم : به ، وفي الدّمعة : به ] . ( 6 - 6 ) [ مثير الأحزان : من وجوه الشّيعة وفرسانها فجعل معقل ] . ( 7 ) - [ لم يرد في الأسرار ] . ( 8 - 8 ) [ لم يرد في الدّمعة ، وفي الأسرار ومثير الأحزان : من أمره ] . ( 9 ) - [ الأسرار : يخبر ] . ( 10 ) - ابن زياد يكى از غلامان خود را كه معقل نام داشت ، پيش خوانده وبه أو گفت : « اين سه هزار درهم را بگير وبه جست‌وجوى مسلم بن عقيل برو وياران أو را پيدا كن . چون به يك يا چند تن از ايشان دست يا فتى ، اين سه هزار درهم را به آنان بده وبگو : با اين پول براي جنگ با دشمنان كمك بگيريد وچنين وانمود كن كه تو از آنان هستى ؛ زيرا چون تو اين پول را به آنان دادى ، از تو مطمئن خواهند شد ومورد اعتماد آنان قرار خواهى گرفت وچيزى از كار خود را از تو پنهان نخواهند كرد . سپس بامداد وپسين نزد ايشان برو ( ورفت وآمدت را با ايشان زياد كن ) تا بدانى مسلم‌بن عقيل در كجا پنهان شده ونزد أو بروى . » معقل پول را گرفته وآمد در مسجد بزرگ كوفه نزد مسلم بن عوسجهء اسدى نشست . أو مشغول نماز بود . پس از گروهى شنيد كه مىگويند : « اين مرد براي حسين عليه السلام از مردم بيعت مىگيرد . » پس نزديك رفت تا پهلوى مسلم‌بن عوسجة نشست . چون مسلم از نماز فارغ شد ، گفت : « بندهء خدا ! من از أهل شام هستم وخداوند نعمت دوستى خاندان وأهل بيت پيغمبر ودوستى دوستانشان را به من ارزانى داشته . » -