السّابقون إلى المكارم والعُلا * والحائزون غداً حياض الكوثر لولا صوارمهم ووقع نبالهم * لم تسمع الآذان صوت مكبّر « 1 » القمّي ، نفس المهموم ، / 629 1

--> ( 1 ) - أرباب مقاتل گويند : أنصار حسين پى درهم مىآمدند ومىگفتند : « السّلام عليك يا ابن رسول اللَّه عليه السلام » وآن حضرت جواب مىداد : « وعليك السّلام ، ما هم به دنبال شما هستيم » واين آية را مىخواند : - برخى درگذشتند وبعضي در انتظار مرگند وتغييرى نيافتند تا همه كشته شدند - رضى اللَّه عنهم . ز جام مرگ نوشيدند يكسر * ز دنيا چشم پوشيدند سرمست تنى اندر زمين از عشق خونين * روانى بر فراز عرش بنشست نياسوده مگر اندر بر دوست * به سختى دامنش ننهاده از دست سيد رحمه الله گفته : أصحاب حسين عليه السلام پيش أو در جانبازى به يكديگر پيشدستى مىكردند ، چنان بودند كه دربارهء آن‌ها سروده شده : يلانى كه چون بهر پيكار خوانند * سپاهى زره‌پوش در پيش رانند دل خود بپوشند بر روى جوشن * چه پروانه افتند بر تيغ دشمن شيخ ابن‌نما نيروى جانبازى ودفاع آن‌ها را چنين ستوده است : به كف‌ها سنان وبه‌دل جان‌نثارى * شد از ترس شيران غران فرارى يلان نبردى كه درگاه حمله * به دشمن نبخشند جز شرمسارى رسانند چون پاى اندر نبردى * برآرند سر روز محشر زيارى به روى زره دل نهادند ودر دل * به جز جان‌نثارى ندارد قرارى ابن ابىالحديد در شرح نهج گفته كه : به مردى كه روز عاشورا در ركاب عمر بن سعد بود گفتند : « واي بر تو ، ذريهء رسول خدا را كشتيد ؟ » گفت : « سنگ به دندان گير ، اگر آن‌چه را ديديم ديده بودى ، آن چه كرديم كرده بودى ، پهلوانانى دست به شمشير مانند نره‌شير بر ما يورش كردند وپهلوانان را از چپ وراست به خاك مىانداختند وخود را به مرگ پرتاب مىكردند ، نه أمان مىپذيرفتند ونه مال مىخواستند وجز سلطنت يا مرگ جلو آن‌ها بند نمىشد . اگر ساعتي از آن‌ها دست باز مىگرفتيم همهء قشون را مىكشتند ، ما را چه مىشد كرد ؟ ! ! » شخ أبو عمرو كشى گويد : حبيب از آن هفتاد مردى بود كه حسين را يارى كردند وسينه جلو نيزه دادند وچهره به دم شمشير با آن كه أمان وپول فراوان به آن‌ها پيشنهاد شد ونپذيرفتند وگفتند : ما نزد رسول خدا صلى الله عليه وآله عذرى نداريم كه زنده باشيم وحسين عليه السلام كشته شود تا آن كه همه كشته شدند . مؤلف كتاب عباس قمى عفا اللَّه عنه گويد : أصحاب مولاي ما حسين بر همهء مسلمانان حق بزرگى دارند