منها : [ منزلتهم ] وتوجّه عبيداللَّه بن زياد ( لعنه اللَّه ) بالجيوش من قِبَل يزيد في ثمانية وعشرين ألفاً . فلمّا صافه للحرب ، صلّى الحسين بأصحابه الغداة . وروي أنّه كان ذلك من يوم العاشر من المحرّم سنة إحدى وستِّين . . قام « 1 » خطيباً ، فحمد اللَّه وأثنى عليه وقال لأصحابه : « إنّ اللَّه عزّ وجلّ قد أذن في قتلكم اليوم وقتلي وعليكم بالصّبر والجهاد « 2 » » . « 3 » المسعودي ، إثبات الوصيّة ، / 166 / عنه : القمّي ، نفس المهموم ، / 236 3

--> - آن صحرا رو به نيزه وشمشير مىرفتند كه زودتر به منزل خود برسند وبه نعيم ابدى متنعم گردند . » ابن بابويه به سند معتبر از حضرت امام محمدتقى عليه السلام روايت كرده است كه علي بن الحسين عليه السلام مىفرمود : « چون كار بر پدرم تنگ شد وآن كافران از هر سو آن حضرت واصحابش را در ميان گرفتند ، أهل آن معركه ، أحوال آن حضرت را برخلاف أحوال خود ديدند ؛ زيرا كه دل‌هاى ايشان ترسان شده بود ورنگ‌هاى ايشان متغير گرديده بود ومفاصل بدن ايشان مىلرزيد . آن حضرت با مخصوصان أهل بيت أو روهاى ايشان شكفته بود ورنگ ايشان افروخته بود وسكون قلب واطمينان جوارح ايشان بيش‌تر شده بود . پس بعضي از أصحاب آن حضرت را گفتند : نظر كنيد به سوى اين شيربيشهء جماعت كه پروا از مردن ندارد وآرزومند شهادت است . حضرت چون سخن ايشان را شنيد ، فرمود : صبر كنيد اى فرزندان بزرگواران ! كه نيست مرگ از براي شما ، مگر به منزلهء پلى كه از آن درگذريد واز شدت وبد حالي منتقل شويد به سوى نعيم ابدى وبهشت جاودانى . پس كيست از شما كه نخواهد از زندانى به قصرى منتقل شود ونيست مرگ براي دشمنان شما ، مگر مثل كسى كه از قصر وقباب به سوى زندان وعذاب رود . به درستى كه پدرم مرا خبر داد كه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود كه : دنيا زندان مؤمن است ، بهشت كافران است ومرگ جسر مؤمنان است به سوى بهشت‌هاى ايشان وجسر كافران است به سوى عذاب‌هاى ايشان ومن هرگز دروغ نگفته أم واز پدران خود دروغ نشنيده أم . » مجلسي ، جلاء العيون ، / 571 - 572 ( 1 ) - [ في نفس المهموم مكانه : وأصبح الحسين عليه السلام فصلّى بأصحابه الفجر ، ثمّ قام . . . ] . ( 2 ) - [ لم يرد في نفس المهموم ] . ( 3 ) - عبيداللَّه بن زياد ( لعنه اللَّه ) تعداد ( 28000 ) نفر لشكر را از طرف يزيد به جنگ امام حسين فرستاد ، موقعى كه لشگر يزيد صف بستند ، امام حسين عليه السلام با ياران خود نماز صبح را خواند . روايت شده كه اين جريان در روز دهم محرم سنهء ( 61 ) هجرى بوده . آن‌گاه امام حسين عليه السلام برخاست وپس از سخنرانى ، حمد وثناى خدا را به جاى آورد وبه ياران خود فرمود : « خداى عزيز ، در اين روز براي كشتن شما ومن اجازه داده است ، پس بر شما لازم است كه صبر وجهاد نماييد . » نجفي ، ترجمهء اثبات الوصية ، / 305 - 306