مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية

68

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع )

--> بلند هاشمىنژاد أو به چنين ذلت وخوارى تن دردهد . چگونه مسلم با معاوية همنشين گردد ، وحال آن كه أو شاهد ريخته شدن خون‌هاى پاك آل پيامبر وشيعيانشان به دست همين مرد پليد بوده است ! هنوز شمشير أو كه قطرات خون ياوران أمير المؤمنين علي عليه السلام از آن مىچكيد ، خشك نشده است ؛ هنوز نيرنگ بازيها ودغل‌كاريهاى أو در برابر سبط مظلوم پيامبر حضرت حسن مجتبى عليه السلام از يادها نرفته است ؛ وهنوز بزرگان شيعه وپيشوايانشان با صراحت تمام سخن از ناراستى وانحراف اين مرد جنايتكار به ميان مىآورند . در چنين شرايطى آيا سزاوار است كه مسلم با معاوية آشتى كند وبه أو وبخششهايش دل بندد ؟ ! هرگز . شايد كسى گمان كند كه مسلم اين اقدام را به منظور استخلاص دارايىهاى خود از دست معاوية انجام داده است ؛ ولى اين پندار از ريشه باطل است ، چرا كه شكوه وعظمت ومناعت اين خاندان به هيچ روى با اقداماتى اين چنين سازگارى ندارد . مردان بزرگ هيچ‌گاه تن به خوارى نمىدهند ، وجان‌هاى پاك هرگز روشى را كه با ذلت وحقارت توأم باشد ، برنمىگزينند ؛ اگرچه فقط به خاطر دور ماندن از سرزنش مردم عادى باشد . آنچه گفتيم با فرض درگذشت عقيل ، در سال شصتم هجرى بود . اما اگر زمان وفات وى را - آن گونه كه در عبارت ابن‌حجر خوانديم - در سال‌هاى بعد از شصت بدانيم ؛ فساد ونادرستى داستان روشن‌تر شده وهيچ راهى براي تصحيح وتوجيه آن باقي نمىماند . زيرا از يك طرف ماجراى فروش زمين توسط مسلم به دوران بعد از درگذشت عقيل مربوط مىشود وحال آن كه قبل از وفات وى ، مرگ معاوية روى داده وأو در دل خاك مدفون شده بود ومسلم نيز رداى شهادت بر تن كرده ، به لقاى حضرت حق شتافته بود . حال اگر نظر صفدى وابن كثير را بپذيريم ووفات عقيل را سال پنجاهم هجرى بدانيم 11 ؛ در اين صورت ، مسلم هنگام شهادت جوانى بيست وهشت سأله بوده ، وهنگام ولادتش سال سى ودوم هجرى مىشود . به عبارت ديگر وى پنج سال قبل از شروع نبرد صفين ديده به جهان گشوده است . البتة اين نظريه با شمارهء فرزندان أو سازگار مىباشد ، اما با مطلبي كه ابن‌شهرآشوب - مؤرخ مورد اعتماد هر دو فرقهء شيعه وسنى - ذكر مىكند ، منافاة دارد . 12 أو مىگويد : « در نبرد صفين ، امام علي عليه السلام ، حسن وحسين وعبداللَّه بن جعفر ومسلم بن عقيل را در سمت راست سپاه قرار دادند وسرپرستى سمت چپ را به محمد بن حنفيه ، محمد بن ابىبكر وهاشم بن عتبة المرقال سپردند . » بديهي است كسى كه امام اورا هم رديف پسر عموهايش قرار مىدهد ، بايد از نظر سنّى با آن‌ها همسان باشد وآن‌ها در حدود سى وپنج سال داشتند ؛ هم چنان كه بين محمد بن حنفيه ومحمد بن ابىبكر تقريباً -