--> پس فرمود : « آب بياشام . » آب مىريخت كه آن حضرت فرمود : « سر مشك را برشكن . » ياد نداشت . آن بزرگوار خود برخاستند وسر مشك را براي أو زدند تا آب آشاميد وأسب خود را آب داد . خوب تلافى كردند أهل كوفه آن معدن كرم وفتوّت اسبان ايشان را آب داد وآن قوم مشاهده كردند كه فرزند شيرخوارش از شدت تشنگى مشرف بر هلاكت است ورحم نكردند وعوض آب تير بر گلوى آن طفل معصوم زدند ؛ آن وقتي كه به روايت منتخب آن طفل را در بغل وكنار خود داشت واز آن قوم از براي أو طلب آب مىنمود ، تيرى آمد بر نحر مقدس آن طفل وارد شد . فذبحه من الأذن إلى الأذن . پس آن حضرت خون آن طفل را مىگرفت وبه جانب آسمان مىانداخت . يك قطره از آن به زمين نيامد وآن حضرت شكايت به خداى مىكرد ومىفرمود : « قتل اللَّه قوماً قتلوك ، يا بنيّ ما أجرأهم على اللَّه وعلى انتهاك حرمة الرّسول ، على الدّنيا بعدك العفا . » به روايت ابىمخنف آن حضرت در حال وداع روى به ام‌كلثوم آورد وفرمود : « يا أختاه ! أوصيكِ بولدي الأصغر خيراً فإنّه طفل صغير وله من العمر ستّة أشهر . » ام‌كلثوم عرض كرد : « يا أخي ! إنّ هذا الطّفل له ثلاثة أيّام ما شرب الماء أطلب له شربة ماء . » فرمود : « بياور طفل مرا . » پس گرفت اورا ، به جانب قوم برد وفرمود : « يا قوم ! قتلتم أخي وأولادي وأنصاري وما بقي غير هذا الطّفل يتلظّى عطشاً فاسقوه شربة الماء . » هنوز با آن قوم تكلم مىكرد كه تير مسموم سه شعبه‌اى را شقى ملعونى انداخت بر گلوى آن طفل بىگناه آمد واز گوش تا گوش پاره كرد . پس حسين عليه السلام آن خون را به آسمان پاشيد وفرمود : « خدايا ! شاهد باش اين قوم نذر كردند كه يك نفر از ذريهء پيغمبر تورا زنده نگذارند . » پس آن طفل را برگردانيد ؛ درحالى كه خون أو بر سينهء حسين عليه السلام جارى بود واورا به أم كلثوم داد . پس به روايت از شعبى أم كلثوم صدا به ندبه بلند كرد ومىگفت : « وا محمّداه ، وا عليّاه ، ماذا لقينا بعدكما من الأعداء وا لهفاء على طفل خضب بدمائه وا أسفاه على رضيع فطم بسهام الأعداء . » وانشاد كرد وشايد از زبان آن مخدره باشد : لهف نفسي على صغير أوامٍ * فطمته السّهام قبل الفطام لهف قلبي عليه وهو صريع * جرّعوه نَجيعه وهو ظام [ خضّبوه دماءه وهو طفل * لهف قلبي على قتيل الطّغاء ] 1 أقرحوا قلب والديه عليه * ورموه بذلّة وانتقام ويلكم بيننا وبينكم اللَّه * لدى الحشر عند فصل الخصام