مات زيد ما بين مكّة والمدينة في أرض حاجر قرب ثغره سنة 120 وله من العمر تسعون وقيل مائة ودفن بالبقيع . ومن ذرِّيّته الشّاه زاده عبد العظيم المدفون بالرّي وهو عبد العظيم بن عبداللَّه بن عليّ بن الحسن بن زيد بن الحسن وله مشهد عظيم من آثار مجد الملك أبو الفضل أسعد بن محمّد ابن موسى البرّ أوستاني قرية من قرى مدينة قم ، وكان من وزراء السّلطان بركيارق بن السّلطان ملك‌شاه . وقال الصّدوق رحمه الله في بحث الصّوم من كتاب مَن لا يحضره : أنّه كان

--> - اما زيدي بعد از على وحسن وحسين عليهم السلام ، امام ، آن كس را داند كه در امر خلافت وامامت جهاد كند وزيد بن حسن با بنى أمية هرگز جانب تقيه را فرو نگذاشت وبا بنى أمية كار به رفق ومدارا مىداشت ومتقلد اعمال ايشان مىگشت . وديگر جماعت حشويه جز بنى أمية را امام نخوانند وابداً در أولاد رسول خدا كس را امام ندانند ومعتزله امامت را به اختيار جماعت وحكم شورا استوار نمايند . خوارج آن كس را كه أمير المؤمنين علي عليه السلام را متولى ودوست باشد ، امام نخوانند وبىخلاف زيد بن حسن پدر وجد را متوالى بود . لا جرم زيد به اتفاق اين طوايف كه نامبردار شدند ، منصب امامت نتوان داشت . سپهر ، ناسخ التواريخ امام حسن مجتبى عليه السلام ، 2 / 271 - 273 چون زيد بن حسن پسر بزرگ‌تر است ، ذكر أولاد أو را مقدم داشتيم . ذكر فرزندان زيد بن حسن بن علي بن ابىطالب عليهم السلام زيد بن حسن عليه السلام مكنى بود به أبو الحسن چه پسرش را حسن نام نهاد . أبو نصر بخارى گويد : لبابه دختر عبداللَّه بن عباس بن عبد المطلب را عباس بن علي بن ابىطالب تزويج فرمود وچون عباس در كربلا شهيد شد ، زيد بن حسن أو را كابين بست واز وى دو فرزند آورد ؛ يكى پسر وأو را حسن ناميد وآن ديگر دختر وأو را نفيسه نام نهاد . نفيسه را وليد بن عبد الملك تزويج كرد واز وى فرزند آورد واز اين‌جاست كه چون زيد بر وليد بن عبد الملك درآمد ، أو را بر سرير خويش جاى داد وسى هزار دينار دفعتاً واحده عطا كرد . به روايتي مادر حسن بن زيد ، زجاجه نام داشت وملقب بود به رقرقا . أبو الحسن عمرى كه از علماى نسابه است ، مىگويد : نفيسه دختر حسن بن زيد است وأو به نكاح عبد الملك بن مروان درآمد وحاملًا در مصر وفات يافت ومردم ستّ كه از محال مصر است ، أو را به مكانتى عظيم ياد كنند وبا أو سوگند خورند وقبر أو زيارتگاه است . در جاى ديگر مىگويد : زيد را جز حسن ونفيسه فرزند نبود واين‌كه گويند أو را پسرى بود ، به نام يحيى وقبر أو در مصر است ، سماعى شاذّ است وچون اين اخبار با يكديگر راست نيايد ، معلوم توان داشت كه آنچه ذكر كرديم ، اصحّ أقوال است . سپهر ، ناسخ التواريخ امام حسن مجتبى عليه السلام ، 2 / 279 - 280