( قال ) الشّيخ المفيد : لمّا ضرب مالك بن النّسر الكنديّ بسيفه الحسين على رأسه بعد أن شتمه ، ألقى الحسين عليه السلام قلنسوته ودعا بخرقة وقلنسوة فشدّ رأسه بالخرقة ولبس القلنسوة واعتمّ عليها . رجع عنه شمر ومَن معه إلى مواضعهم ، فمكث هنيئة ، ثمّ عاد وعادوا إليه وأحاطوا به ، فخرج عبداللَّه بن الحسن من عند النِّساء وهو غلام لم يراهق ، فشدّ

--> - زينب چند كه در منع أو شدت كرد ، فايدتى به دست نشد . فقال عبداللَّه : لا واللَّه لا أفارق عمِّي . گفت : « سوگند به خداى كه از عم خويش مفارقت نخواهم جست وقوت كرد وخود را از چنگ زينب رها ساخت ودوان دوان خويش را به حضرت حسين عليه السلام رساند . » در اين وقت ، أبجر بن كعب تيغ برآهيخت تا بر حسين فرود آورد . فقال له الغلام : ويلك ! يا ابن الخبيثة ! تقتل عمّي ؟ ! عبداللَّه گفت : « اى پسر زانيه ! عم مرا خواهى كشت ؟ » وأبجر چون تيغ فرود آورد ، عبداللَّه دست خود را وقايهء 2 عم خويش ساخت وشمشير دست أو را قطع كرد ؛ چنان‌كه با پوست زيرين بياويخت . پس فرياد برداشت : « يا امّاه ! » حسين عليه السلام أو را بگرفت وبر سينهء خو برچسفانيد . وقال : يا ابن أخي ! اصبر 3 ما نزل بك ، واحتسب في ذلك الخير ، فإنّ اللَّه تعالى يلحقك بآبائك الصّالحين . فرمود : « اى فرزند برادر من ! شكيبايى ميكن بر آنچه بر تو فرود آمد وآن را از درِ خير وخوبى به شمار گير . هم‌اكنون خداوند تو را با پدران بزرگوار تو پيوسته مىدارد . » در اين وقت ، حرملة بن كاهل ، همچنان‌كه عبداللَّه در كنار حسين عليه السلام بود ، خدنگى به سوى أو روان كرد وآن تير بر مقتل عبداللَّه آمد ودرگذشت . 1 . حلم : احتلام كه علامت بلوغ است . 2 . وقايه : جلوگير ، نگهدار . 3 . در اين‌جا ، كلمهء « على » از قلم ناسخ افتاده است . سپهر ، ناسخ التواريخ سيّد الشهدا عليه السلام ، 2 / 385 - 386 وچون گروه اشقيا چندى درنگ كردند وديگرباره به آن حضرت باز آمدند وبر وى احاطه كردند ، عبداللَّه بن حسن بن علي عليهما السلام كه اين وقت پسرى غير مراهق بود ، از خيمه زنان بيرون دويد . زينب تاخت وأو را دريافت تا بازش دارد واز آن سوى امام عليه السلام ندا درداد : « اى خواهر ! عبداللَّه را نگه دار ! » هرچند زينب در منعش بكوشيد ، فايده‌اى نكرد وعبداللَّه گفت : « سوگند به خداى ، از عم خود مفارقت نجويم . » وقوت كرد وخود را از دست زينب رها ساخت وبيامد تا پهلوى امام عليه السلام بايستاد . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت زينب كبرى عليها السلام ، 1 / 228