--> - بدن مباركش را با تيغ پاره‌پاره كردند . چون نزديك شد كه رخت به ديگر سراى برد ، فرياد برآورد : يا أبتاه ! هذا جدّي رسول اللَّه قد سقاني بكأسه الأوفى ، شربةً لا أظمأ بعدها أبداً . وهو يقول : العجل العجل ، فإنّ لك كأساً مذخورةً حتّى تشربها السّاعة . عرض كرد : « اى پدر ! اينك جد من رسول خدا حاضر است . مرا سقايت كرد به شربتى كه هرگز از آن پس تشنه نخواهم شد . فرمود : اى حسين ! تعجيل كن كه جامى ديگر از بهر تو ذخيرة كرده‌ام تا در اين ساعت بنوشى . » حسين عليه السلام چون بأنك فرزند ناكام را شنيد ، صيحهء عظيم زد . وقال : قتل اللَّه قوماً قتلوك ، ما أجرأهم على الرّحمان ! وعلى رسوله ! وعلى انتهاك حرمة الرّسول ! وعلى الدّنيا بعدك العفا . فرمود : « خدا بكشد جماعتى را كه تورا بكشتند . چه بسيار شگفتى مىرود كه اين جماعت بر خداوند قاهر غالب جرأت كردند ! واز رسول خداى نهراسيدند وپردهء حرمت آن حضرت را چاك زدند ! هان اى فرزند ! بعد از تو خاك بر سر دنيا ونيست ونابود باد آثار دنيا . » پس حسين عليه السلام أسب برجهاند وبشتافت وصفوف لشگر را بشكافت ومردم را بپرا كند وصيحه همىزد و « على » همى گفت . چون بر سر على رسيد ، از أسب پياده شد وفرزند را بر سينهء خود بچسفانيد وچهرهء مبارك بر چهرهء أو نهاد . علىاكبر چشم بگشود وعرض كرد : « اى پدر بزرگوار ! مىبينم كه درهاى آسمان باز شده است وحوران بهشتى فراز مىآيند وجام‌هاى سرشار از شربت بر كف دارند ومرا به سوى خويشتن مىخوانند . اينك به آن سراى سفر مىكنم وخواستارم كه اين پردگيان بىيار وياور در سوگوارى من ، چهره نخراشند . » اين بگفت ودرگذشت . 1 . ( مصراع اوّل به‌واسطهء كلمهء لها ) ومصراع دوم به‌واسطهء كلمهء ( حقايق ) احتمال دو معنى دارد : حقايق جنگ آشكار شد ( يعنى جنگ شدت كرد ) يا به‌واسطهء جنگ حقايق آشكار مىشود ( يعنى پردل از ترسو وحقيقت خواه از دنيا طلب تميز داده مىشود ) وپس از آن دلاوران حمله كننده يا نشان‌هاى راستى هويدا مىشود . 2 . سوگند به‌خداى پروردگار عرش تا شمشيرها در نيام نرود ( جنگ خاتمه نپذيرد ) از شما جدا نمىشويم ( دست بر نمىداريم ) . 3 . حدّاد : آهنگر . 4 . فصّاد : رك‌زن ، خون‌گير . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهداء عليه السلام ، 2 / 353 - 355 ومىگويد : أصحاب آن حضرت را لشگر ابن سعد جملة واحدة 1 بكشتند وأول قتيل از آل أبي طالب علىبن الحسين ، علىاكبر عليهما السلام بود . 1 . جملة واحدة : دست جمعى ، بأهم . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السلام ، 2 / 305 -