ابن طاوس ، اللّهوف ، / 113 / عنه : القمّي ، نفس المهموم ، / 309 ؛ الأمين ، أعيان الشّيعة ، 8 / 207 ؛ بحرالعلوم ، مقتل الحسين عليه السلام ، / 346 ، مثله الميانجي ، العيون العبري ، / 151 ورجع إلى أبيه يستغيث من العطش ، فقال له : اصبر قليلًا حتّى تلقى جدّك أمير المؤمنين فيسقيك بكفّه شربة لا تظمأ بعدها . « 1 » الطّريحي ، المنتخب ، 2 / 443 وفي مهيّج الأحزان ، عن حميد بن مسلم فقال : يا أباه ! أثقلني الحديد وأخنقني العطش ، فبكى الحسين عليه السلام وقال : وا « 2 » غوثاه يا بنيّ ، اصبر قليلًا يسقيك جدّك شربة لا ظمأ

--> ( 1 ) - پس به نزد پدر بزرگوار خود آمد وگفت : « اى پدر مهربان ! از تشنگى به جان آمده‌ام . اگر شربت آبى يابم ، دمار از دشمنان برمىآورم . » حضرت امام حسين عليه السلام سيلاب أشك از ديده باريد وگفت : « اى فرزند ارجمند سعادتمند ! بر محمد مصطفى وعلى مرتضى وپدر تو دشوار است كه تورا به اين حال تشنه ببينند وشربت آبى نتوانند رسانند . » پس زبان جگرگوشهء خود را در دهان معجز نشان خود گذاشت ومكيد وانگشترى خود را به آن فرزند دلبند داد كه در دهان خود گذاشت وفرمود : « اى نور ديده ! برو به جنگ دشمنان دين كه در اين زودى از دست جد بزرگوار خود از حوض كوثر سيراب خواهى شد . » مجلسي ، جلاءالعيون ، / 681 ( 2 ) - [ في الأسرار مكانه : وفي رواية : قال الحسين : وا . . . ] .