عن والده « 1 » ( 17 * ) . « 2 » « 3 » المفيد ، الإرشاد ، 2 / 82 / عنه : المجلسي ، البحار ، 44 / 379 - 380 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 230 ؛ البهبهاني ، الدّمعة السّاكبة ، 4 / 253 ؛ الدّربنديّ ، أسرار الشّهادة ، / 254 ، 376 ؛ القمّي ، نفس المهموم ، / 202 - 203 ؛ القزويني ، تظلّم الزّهراء ، / 165 ؛ بحر العلوم ، مقتل الحسين عليه السلام ، / 199 - 200 ؛ الجواهري ، مثير الأحزان ، / 44 ؛ الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 67 ؛ مثله الفتّال ، روضة الواعظين ، / 154 - 155 ؛ الطّبرسي ، إعلام الورى ، / 230 ؛ الميانجي ، العيون العبري ، / 76 وسار الحسين حتّى نزل ( الثّعلبيّة ) وذلك في وقت الظّهيرة ، ونزل أصحابه ؛ فوضع رأسه ، فأغفى ، ثمّ انتبه باكياً من نومه ، فقال له ابنه عليّ بن الحسين : ما يبكيك يا أبة ، لا أبكى اللَّه عينيك ؟ فقال له : يا بنيّ ! هذه ساعة لا تكذب فيه الرّؤيا ، فأعلمك أنّي خفقت

--> ( 1 ) - [ روضة الواعظين : والد ] . ( 2 ) - [ زاد في وسيلة الدّارين : فلمّا أصبح نزل فصلّى الغداء ] . ( 3 ) - چون آخر شب شد ، به جوانان خويش دستور داد آب بردارند . سپس دستور داد كوچ كنند واز قصر بنى مقاتل كوچ كرد . عقبه بن سمعان گويد : ساعتي به همراه آن جناب برفتيم وهمچنان كه آن حضرت روى أسب بود ، اندك خوابى اورا گرفت وپس از اين كه از خواب بيدار شد ، مىگفت : « إنّا للَّه‌وإنّا إليه راجعون ، والحمد للَّه‌ربّ العالمين . » ودو بار يا سه بار اين كلمات را بر زبان جارى كرد . فرزندش علي بن الحسين عليه السلام پيش آمد وگفت : « از چه حمد خداى را به‌جا آوردى و « إنّا للَّه . . . » بر زبان راندى ؟ » فرمود : « پسر جان ! اندكى خواب رفتم وپس ( در آن خواب اندك ) سواري را ديدم كه پيش روى من آشكار شد ومىگفت : « اين گروه مىروند ومرگ‌ها به سوى ايشان مىرود ! » دانستم كه آن جان‌هاى ما است كه خبر مرگ ما را مىدهد . » على گفت : « پدرجان ! خداوند بدى براي شما پيش نياورد . آيا مگر ما بر حق نيستيم ؟ » فرمود : « چرا ، سوگند بدان خدايى كه بازگشت بندگان به سوى أو است ( ما بر حقّيم ) . » گفت : « پس ما در چنين حالي باك نداريم از اين كه بر حق بميريم . » حسين عليه السلام به أو فرمود : « خدايت بهترين پاداشى كه فرزندى از پدر خود برد ، به تو عنايت كند . » رسولي محلّاتى ، ترجمهء ارشاد ، 2 / 83 - 84