ويكنّى عليّ الأكبر ب ( أبي الحسن ) كما يظهر من الزّيارة المروية عن الإمام الصّادق عليه السلام على لسان الصّحابيّ الجليل أبي حمزة الثّمالي ، وإن لم تدلّ هذه الكنية على وجود ولد له بهذا الاسم . ففي كامل الزّيارات لابن قولويه : باب 79 ص 240 : « إنّ الإمام الصّادق عليه السلام قال لأبي حمزة الثّمالي - في بيان زيارة عليّ بن الحسين الأكبر - : « ثمّ ضع خدّك على القبر وقل : « صلّى اللَّه عليك يا أبا الحسن ثلاثاً » .

--> - با دختر امام حسن مجتبى و « ام‌ّولد » پدر أو ( يعنى ام‌ّولد امام مجتبى ) ازدواج نموده است . حضرت فرمود : چنين نيست ؛ بلكه وى دختر امام حسن عليه السلام وام‌ّولد علىبن الحسين را - كه نزد شما كشته محسوب مىشود ( يعنى همسر علىاكبر ) - به ازدواج خود درآورد . 1 بديهي است كه بر هر كنيزى عنوان « ام‌ّولد » اطلاق نمىشود ، مگر اين كه آن كنيز از مولاي خود داراى فرزندى شده باشد . اين حديث شاهدي صريح بر اين است كه علىاكبر صاحب كنيزى بوده كه براي أو فرزند آورده است . علاوة بر آن كه از حديث شريف امام صادق عليه السلام در زيارة ياد شده [ است ] ، دُرّي بىمانند وحقيقتي آشكار به دستمان مىآيد كه دست تطاول روزگار آن را تباه ساخته وقلم خائنان آن را به بازى گرفته است . اين‌فرمايش بيانگر آن مىباشد كه علىاكبر خانواده وفرزند داشته است ؛ هرچند كه نسل واعقاب حضرتش نشانى در دست نيست وگويا اين نسل استمرار نيافته است . در اين‌جا ، صادق آل محمد عليهم السلام مىفرمايد : صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ وَعَلى عِتْرَتِكَ وأهْلِ بَيْتِكَ وآبائكَ وأبنائكَ وامّهاتِكَ الأخيار الّذينَ أذْهَبَ اللَّهُ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهّرَهُمْ تَطْهيراً . يعنى : درود وتحيات خداوند بر تو وخاندان وخانواده وپدران وپسران ومادران پاكت باد . همان ( خاندانى ) كه خداوند پليدى را از آنان دور ساخته وپاك ومطهّرشان قرار داده است . در اين زيارة شريف « أبناء » به صورت جمع بوده وطبق قواعد زبان عربى بر بيش از دو تن صدق مىكند ( در نتيجة علىاكبر بيش از دو پسر داشته است ) . همچنان كه ممكن است مراد از كلمهء « پسران » همهء بازماندگان از نسل آن بزرگوار باشد ، اما اين احتمال با توجه به استعمال عرفى لفظ « پسر » منتفى است ؛ زيرا در زبان عرف ، اين لفظ دلالت بر فرزند صُلبى انسان دارد ، همان گونه كه اطلاق « عترت » كه به معناى ذرّيه وخانواده است ، شاهد اين امر مىباشد ، واگر علىاكبر خانواده‌اى تشكيل نداده بود ، استعمال اين لغت صحيح به‌شمار نمىرفت وورود اين جمله در لسان امام عارف به مفاهيم لغت وقوانين بلاغت ومقتضيات كلام عرب ، قوىترين برهان در اين‌باره است . 1 . مرآة العقول ، ج 4 ، ص 465 . طارمى ، ترجمهء علىاكبر للمقرّم ، / 19 - 20