مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية

314

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع )

--> بوده باشد وأهل بيت بيستم صفر وارد مدينه شده باشند . چنانچه علامه در منهاج الصلاح وكفعمى در مصباح وشيخ در ارشاد فرمودند : « بايستى وفات آن مظلومه در دهم رمضان سنه 62 هجرت در مدينه بوده باشد ؛ اللَّه العالم . » كلام در محل دفن آن مخدره عليها السلام أقرب به صحت اين است كه در مدينه از دنيا رفت ودر همان بلدهء طيبه مدفون شد . اگرچه علامت قبرى ندارد ، چه آن‌كه صاحب كتاب ( زينب كبرى ) ومترجم آن چندان‌كه قلمفرسايى كرده‌اند ، دليلي كه قابل قبول ومورد اطمينان ما بشود ، نياورده‌اند كه مدفن آن مخدره در مصر يا در شام مىباشد وعبيدلى نسابه در كتاب اخبار زينبيات فرمايشى كرده است كه ابداً قابل اصغا نيست . گفته است : « زينب كبرى از شام به مدينه رفت . بيان أو وبين عمرو بن سعيد اشدق أموي ، والى مدينه كه از طرف يزيد بود ، كدورتى حاصل شد ، يزيد امر كرد ، زينب كبرى را از مدينه به مصر انتقال دهند . أو هم به مصر رفت ووارد بر مسلم بن مخلد شد . در اوّل شعبان سال 61 هجرى وتا رجب 62 در مصر أقامت داشت . در روز يكشنبه چهاردهم رجب طرف عصر وفات كرد ودر محلى كه فعلا الحمراء القصوى معروف است ، مدفون شد . » در عبارات ديگران چنين نقل كرده‌اند كه يزيد به والى مدينه نوشت كه زينب را مخير بنمايند براي أقامت غير الحرمين وزينب مصر را انتخاب كرد وبه آن شهر هجرت فرمود . مردم شهر خوشحال شدند واستقبال شايانى كردند ومستقبلين تبريك مقدم گفتند با سطوت تمام ونبالت شأن در خيمهء مخصوصى نزول اجلال فرمودند ؛ إلى آخره . أقول : اين دعاوى از چند جهت قابل پذيرفتن نيست : اوّلًا ، اين دعوى مخالفت با قول جمعى كه مشهد أو را در شام مىدانند وبا قول كساني كه در مدينه مىدانند ، معارض است . علامه بيرجندى در كبريت احمر دعوى اجماع كرده است كه قبر آن مظلومه در مدينه است . ثانياً ، به محض رسيدن أهل بيت به مدينه عبداللَّه بن حنظلهء غسيل الملائكة وأصحاب أو يزيد را از خلافت خلع وبنى اميّه را از مدينه بيرون كردند . پس چگونه يزيد نامه مىفرستد وآن‌ها را به جانب مصر حركت مىدهد . اين انقلاب در مدينه بود تا واقعه حرة اتفاق افتاد ودر آن تاريخ كه سنه 62 بوده ، آن مظلومه از دنيا رفته بود . به اتفاق مورخان ، پس به هيچ وجه براي يزيد ممكن نبود كه كوچك‌ترين امر أو در آن وقت در مدينه نافذ باشد . ثالثاً ، عبداللَّه بن جعفر با آن علاقه‌اى كه به آن مظلومه دارد ، چه‌طور مىشود أو را بگذارد وبا أو مسافرت نكند وبه اتفاق مورخان ، عبداللَّه بن جعفر به مصر نرفت . رابعاً ، كمال عجب است در صورتي كه آن مظلومه را مخير بين بلاد كردند ، به غير از مكّه ومدينه آن مظلومه اختيار مصر بنمايد با اين‌كه در آن تاريخ به اتفاق مورخان مصر همه عثمانى الرأي ، واز اتباع يزيد پليد -