المامقاني ، تنقيح المقال ، 3 - 2 ، / 70 - 71

--> - لأبي عبد اللّه الحسين ، فلمّا نعى إليه الحسين ، قالت : قطعت نياط قلبي ، فإنّ علقتها بالحسين ليس إلّا لإمامته عليه السّلام ، وتهوّن على نفسها موت مثل هؤلاء الأشبال الأربعة ، إن سلم الحسين ، وذلك يكشف عن المرتبة الرّفيعة في الدّيانة ، ولا يخفى أنّي لم أظفر على مستند ما ذكره من مكالمة أمّ البنين مع بشير ، إلّا أنّه أعلم بما قال . حاصل فرمايش ايشان است كه چون بشر وارد مدينه گرديد ، از قبل زين العابدين كه خبر دهد مردم را از ماجراى أهل بيت أمّ البنين أو را ملاقاة كرد ، فرمود : « اى بشر ! از حسين چه خبر آوردى ؟ » بشر گفت : « اى امّ البنين ، خداى تعالى تو را صبر دهد كه عبّاس تو كشته گرديد . » امّ البنين فرمود : « از حسين خبر ده ! » بالآخرة يكىيكى خبر قتل فرزندانش را به أو داد . امّ البنين همى خبر از حسين مىگرفت وگفت : فرزندان من وآنچه در زير آسمان است ، فداى حسينم باد ! بشر خبر قتل آن حضرت را به أو داد . صيحه كشيد وگفت : « اى بشر ! رگ دلم را پاره كردى . » وصدا به ناله وشيون بلند كرد . مامقانى گويد : اين شدّت علاقهء كاشف از بلندى مرتبه أو در ايمان وقوّت معرفت أو به مقام امامت است كه مرگ چهار جوان رشيد خود را كه نظير ندارد ، سهل مىشمارد . ( 1 ) ( 1 ) . حضرت أم البنين بعد از خبر شهادت فرزندان ، فرموده است : أي بشر بندهاى دلم را بريدى ، مرا از حسين خبر ده ؟ كه در آن وقت خبر شهادت إمام را كه شنيد صيحهء زد وغش كرد . ملاحظه شود آقايان مترجم ( رسولي ومدرس ) جملهء ( بندهاى دلم را پاره كردى ) را بعد از خبر شهادت امام عليه السّلام آوردند ؟ وآن مطابق با متن عربى منقول از كتاب مامقانى نيست ! » محلّاتى ، رياحين الشّريعه ، 3 / 293 در جلالت وعظمت وشهامت وقوّت قلب وداراى مقام تسليم ورضا بودن حضرت امّ البنين همين بس كه در مدينه پس از استماع شهادت چهار فرزندش فرمودند : « أولاد من بندهاى قلب مرا بريدند ؛ لكن تمامى مخلوقات تحت فلك ، فداى وجود مقدس أبى عبد اللّه الحسين عليه السّلام است . مرا از آن بزرگوار خبري دهيد ! » تا آخر قضية . ( تنقيح المقال وج 17 ص 24 عن غيره ) مدرّس ، ريحانة الأدب ، 8 / 292