--> - آن است كه اين مدفن به حسب نوشتهء آن تخته‌سنگ ، منسوب به سرهاى مطهّر شهيدان ياد شده است . واين مدفن به ظنّ قوى ، نسبتش صحيح است ؛ زيرا سرهاى شهدا بعد از حمل آنها به دمشق وگرداندن در شهر وبعد از آن‌كه يزيد با اين كار غلبهء خود وذلّت ظاهري أهل بيت را ، به أهل شام نماياند وبه غرض خود رسيد ودلش آرام گرفت ، ناچار بود كه سرها را در مقبره‌اى دفن سازد وسر آن شهداى مذكور ، در مقبرهء باب الصغير دفن گشت واز آن نيز در طول تاريخ محافظت به عمل آمد . وخداوند به حقيقت امر آگاهتر است . . . اين سخن سيّد محسن امين - كه خدا تأييدش نمايد - است ، امّا اگر أو به « حبيب السّير » مراجعه مىكرد ، معتقد به عدم دفن سر شهدا در آن‌جا مىگشت ؛ علاوة آن‌كه تغييرى كه أو يادآور شده است ، دلالت بر آن دارد كه نگهبانان آن مقبره غرض ديگرى داشته‌اند وبعيد نيست كه آن‌جا محلّى است كه آن سرهاى مطهّر را در آن‌جا آويزان كرده بودند . مقام دستهاى أبا الفضل عليه السّلام شيعيان وپيروان أهل بيت عليهم السّلام ، همان‌گونه كه در معارف واحكام دين از دستورات وفرمايشات آنان تبعيت مىكنند ، تمامى آن چيزهايى هم كه به آنها تعلق دارد ، از قبيل قبر مطهر آنان ، محل عبادتشان ومحل عبورشان وغيره را مورد احترام وبزرگداشت وتبرك قرار مىهند واين امر را از عوامل متمّم ولايت ومحبت خود به سرورانشان ولوازم اتباع وتشيّع مىدانند . واين شيوه ، كردارى شايسته وصحيح است ؛ زيرا آن ، يا محل دفن آنان است كه به زيارتش مىشتابند ، يا جاى عبادتشان است كه در آن به عبادت حقّ متعال مشغول مىشوند ، يا مكان سرور آنان مىباشد كه شيعيان با ديدن آن شاد مىشوند ويا جايگاه حزن وغمشان بوده است كه پيروانشان در آن‌جا برايشان اندوهگين واشكبار مىگردند ؛ واين همان تشيّع محض واقتداى صحيح است . از اين قبيل است آنچه ما در كربلا مشاهده مىكنيم . از مقام دستهاى حضرت أبا الفضل عليه السّلام كه از زمان باستان به عنوان مقام دستهاى حضرت أبا الفضل عليه السّلام شناخته شده است ودر هر عصري شيعيان به زيارة آن دو مقام شتافته‌اند وهر نسلي از نسل پيشين فراگرفته است كه در اين دو مكان مقدّس به پيشگاه آن حضرت عرض أدب نمايند ، وهمين شيوهء پسنديده كه « سيرهء مستمرّه » ناميده مىشود ، براي اثبات قداست آن دو مكان كافى است ؛ وگرنه بسيارى از مشاهد مشرّفه مورد سؤال قرار مىگيرد . مقام دست راست در سمت شمال شرقي دروازهء بغداد ، در محلّهء باب خان نزديك در شرقي صحن مطهّر أبا الفضل عليه السّلام قرار دارد . بر ديوار ، مقام ضريحي كوچك نصب است كه بر كتيبهء آن دو بيت به فارسي نگاشته شده است كه سرايندهء آن ونيز تاريخ بنا وضريح مشخّص نگشته است . آن دو بيت به قرار زير است : افتاد دست راست خدايا زِ پيكرم * بر دامن حسين برسان دست ديگرم دست چپم بجاست اگر نيست دست راست * امّا هزار حيف كه يك دست بىصداست -