--> - خود توشه‌ها برگيرند . به گونه‌اى كه در زير قبّهء شريفش كه در رفعت ووالايى بر آسمان طعنه مىزند ، هم به نيازهاى مادي وجسماني خود دست يازند وهم بر اثر عنايات بىحسابش ، بيش از پيش به خداوند متعال تقرّب جويند . آرى ! آن سكون وعدم جابه‌جايى ، از آن‌رو بود كه كرامات ومعجزات حضرتش بر همگان آشكار گردد وامّت به منزلت عظيم وى نزد خداوند آگاه شود ، به قدر وقيمت حقيقي آن حضرت واقف گردد وبر محبّت قلبي خود به قمر بني هاشم عليه السّلام - كه حقّ مسلّم وواجب حضرتش بر آنان است - بيفزايد ؛ وبه اين ترتيب ، أو عليه السّلام حلقهء اتّصال بين آنان وخداى تعالى گردد . خداوند تبارك وتعالى وولىّ وحجّتش اراده نمودند كه منزلت ظاهري أبا الفضل عليه السّلام هم شبيه منزلت معنوي واخروى أو گردد وهمين‌طور هم شد ؛ واگر سيّد الشّهدا عليه السّلام أو را به حائر مقدّس ( محيط أطراف قبور سيّد الشّهداء عليه السّلام وديگر شهيدان ) حمل مىنمود ، نور فضل وبرترى امام عليه السّلام بر أو غلبه مىكرد - همچون ماه كه در شعاع خورشيد رخ مىپوشد - واين منزلت كه شبيه مقامات ائمّهء أطهار عليهم السّلام است ، براي وى آشكار نمىگشت . واين از آن‌جا به دست مىآيد كه امام صادق عليه السّلام زيارتي مخصوص كه شامل اذن دخول نيز مىشود ، فرموده‌اند كه در حدّ زيارة ائمهء معصومين عليهم السّلام است ، واين غير از زيارتي است كه دربارهء همهء شهدا به لفظ واحد روايت شده است . وآن نيست مگر به جهت امتيازات خاصّهء قمر بني هاشم عليه السّلام . امّا دربارهء مرقد مطهّر أبا الفضل عليه السّلام أحاديث أهل بيت عليهم السّلام به محلّ كنونى آن ناظرند . در « كامل الزّيارة » تأليف ابن قولويه ص 256 به سند صحيح از أبو حمزهء ثمالى آمده است كه از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمودند : چون خواستى عبّاس بن علي عليهما السّلام را زيارة نمايى - وآن در جنب شطّ فرات در مقابل حاير است - كنار درب سقيفة بايست وبگو : سلام اللّه وسلام ملائكته . . . علّامهء مجلسي ( أعلى اللّه مقامه ) در مجلّد مزار « بحار الأنوار » از كتب شيخ مفيد وابن مشهدي ، زيارتي ديگر در همين محلّ شهادت حضرتش ، از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه مقيّد به وقت خاصّى نيست . همچنين علّامهء مجلسي از شيخ مفيد ، شهيد أوّل وسيّد بن طاوس ، زيارتي از أبا الفضل عليه السّلام را در نيمهء رجب ، ليلة القدر وأعياد فطر وقربان نقل نموده است ، كه علّامهء نوري در « تحيّة الزّائر » نيز اين روايت را متذكّر شده است . وعبارت شيخ مفيد در « ارشاد » صريحا مؤيّد روايت أبو حمزهء ثمالى است . وى به هنگام ذكر شهدايى از خاندان سيّد الشّهدا عليه السّلام مىگويد : همگى آنان در پايين پاهاى امام حسين عليه السّلام در گودالى كه براي آنان حفر گشت ، مدفون مىباشند ؛ مگر عبّاس بن علي عليهما السّلام كه در همان محلّ قتلش ، بر سدّى كه در راه غاضريّه قرار دارد ، دفن شد . قبر أو ظاهر است ، امّا از قبور برادران وخاندانش كه آنان را برشمرديم ، اثرى نيست . زيارة آنان به اين ترتيب است كه زائر نزد قبر امام حسين عليه السّلام مىايستد وبه زمين سمت پاهاى شريفش اشاره مىكند -