رجل يفضّ الخلخالين من رجلي ، وهو يبكي ، فقلت « 1 » : ما يبكيك يا عدوّ اللّه ؟ ! فقال : كيف لا أبكي وأنا أسلب ابنة « 2 » رسول اللّه ؟ ! فقلت : لا تسلبني . قال : أخاف أن يجيء غيري فيأخذه « 3 » . قالت : وانتهبوا ما في الأبنية « 4 » حتّى كانوا ينزعون الملاحف عن ظهورنا . « 5 » الصّدوق ، الأمالي ، / 164 - 165 رقم « 2 » - عنه : المجلسي ، البحار ، 45 / 82 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 360 ؛ البهبهاني ، الدّمعة السّاكبة ، 4 / 369 ؛ الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 437 ؛ المازندراني ، معالي السّبطين ، 2 / 86 ؛ الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 343 ؛ مثله الجزائري ، الأنوار النّعمانيّة ، 3 / 245 - 246 وسلبوا نساءه . « 6 » قال حميد بن مسلم : فو اللّه ، لقد كنت أرى المرأة من نسائه ، وبناته ، وأهله ، تنازع ثوبها عن ظهرها ، حتّى تغلب عليه « 7 » ، فتذهب « 8 » به منها . « 9 »

--> ( 1 ) - [ الأنوار النّعمانيّة : « فقلنا » ] . ( 2 ) - [ الأنوار النّعمانيّة : « بنت » ] . ( 3 ) - [ إلى هنا حكاه عنه في المعالي ووسيلة الدّارين ] . ( 4 ) - [ الأنوار النّعمانيّة : « الأفنية » ] . ( 5 ) - فاطمه دختر حسين فرموده است : « غارتگران بر خيمه ما هجوم كردند ومن دختر خردسالى بودم . خلخال طلا پايم بود ، مردى آنها را مىربود ومىگريست . گفتم : « دشمن خدا چرا گريه مىكنى ؟ » گفت : « چرا گريه نكنم كه دختر رسول خدا را لخت مىكنم . » گفتم : « مرا واگذار ! » گفت : « مىترسم ديگرى آن را بربايد . » فرمود : هرچه در خيمه‌هاى ما بود ، غارت كردند تا اين‌كه چادر از دوش ما برداشتند . كمره‌اى ، ترجمه امالى ، / 164 - 165 ( 6 ) - [ من هنا حكاه عنه في الدّمعة السّاكبة والأسرار ] . ( 7 ) - [ إلى هنا حكاه عنه في وسيلة الدّارين ] . ( 8 ) - [ في الدّمعة السّاكبة والأسرار : « فيذهب » ] . ( 9 ) - وآنچه أسب وشتر وأثاث بود ، همه را غارت كردند وجامه‌ها وزينت آلات زنان را نيز بردند . حميد بن مسلم گويد : « به خدا من زنى از خاندان آن جناب را ديدم كه جامه‌اش را به تن نگه مىداشت كه نبرند ودر اين‌باره پافشارى مىكرد ؛ ولى سرانجام به زور از تنش كشيدند وبردند . » رسولي محلاتى ، ترجمه ارشاد ، 2 / 117