( ومنها ) ضجيج الملائكة ونوح الجنّ وبكاؤهم عليه روحي له الفداء .

--> - وفتية فرّغوا للّه أنفسهم * وفارقوا المال والأحباب والدّورا ( 4 ) سوگوارى جن : حكيم بن داود از ابن زياد القندي روايت مىكند كه : « جماعت جصاصان وگچكاران در جبانة ، نوحهء جن را به اين اشعار اصغا كردند : مسح الرّسول جبينه * فله بريق في الخدود أبواه من أعلى قريش * وجدوده خير الجدود در كامل الزيارة به اسناد معتبره مسطور است كه : جماعت جن بر حسين نوحه كردند واين شعر قرائت كردند : لمن الأبيات بالطّفّ على كره بنينه ؟ * تلك أبيات حسين يتجاوبن الرّنينه ( 5 ) نوحهء جن : حكيم بن داود از ليلى روايت مىكند كه گفت : نوحهء جن را اصغا كردم ، به اين شعر سوگوارى مىكرد : يا عين جودي بالدّموع فإنّما * تبكي الحزين بحرقة وتوجّع يا عين ألهاك الرّقاد بطيبة * من ذكر آل محمّد بتهجّع باتت ثلاثا بالصّعيد جسومهم * بين الوحوش وكلّهم في مصرع ( 6 ) اخبار حضرت سجّاد از گريستن جن : ودر مناقب ابن شهرآشوب وديگر كتب در خطبه‌اى كه سيد سجاد عليه السّلام در مجلس يزيد قرائت فرمود ، چنان‌كه مذكور گشت : بعضي از فقرات آن خطبه است كه مىفرمايد : أنا ابن من ناحت عليه الجنّ في الأرض والطّير في الهواء . يعنى : « من پسر كسى هستم كه جماعت جن در زمين وگروه مرغان در هوا بر أو گريستند . » ( 1 ) . خلاصهء اشعار : اگر پيغمبر به شما بگويد : با اولادم چگونه رفتار كرديد ؟ چه جواب خواهيد داد ؟ ( 2 ) . عبر ، جمع عبره ( به فتح اوّل وسكون ثاني ) : أشك چشم . شجو : اندوه . رهط : قوم وقبيلهء مرد . تعس : هلاكت . حرقه : سوزش . ( 3 ) . رابيه : تپه ، برآمدگى زمين . ( 4 ) . غيث : ابر ، باران . غزارت : بسيارى وفراوانى آب . دور ، جمع دار : خانه . ( 5 ) . خانه‌هايى كه از روى بىميلى وناپسندى در كربلا ساخته شد ، از آن كيست ؟ آنها خانه‌هاى حسين است كه ناله‌ها را پاسخ مىدهد . ( 6 ) . اى چشم ! أشك بريز كه اندوهناك دلسوخته را مىگريانى . اى چشم ! خوابيدن تو را از ياد أولاد پيغمبر صلى اللّه عليه واله وسلّم باز داشت . بدن‌هاى آنها سه روز در قتلگاه بين حيوانات روى خاك بود . سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السّلام ، 3 / 239 - 243 منادى ندا كرد : أترجو أمّة قتلت حسينا * شفاعة جدّه يوم الحساب فلا واللّه ليس لهم شفيع * وهم يوم القيامة في العذاب بيرجندى ، كبريت أحمر ، / 488