القندوزي ، ينابيع المودّة ، 3 / 84 ( وكان ) اليوم الّذي قتل فيه الحسين رضى اللّه عنه يوم الجمعة عاشر محرّم سنة إحدى وستّين من الهجرة ، وكان عمره إذ ذاك خمسا وخمسين سنة ، وقيل غير ذلك . الشّبلنجي ، نور الأبصار ، / 268 أقول : قتل الحسين عليه السّلام في يوم الجمعة العاشر من المحرّم سنة إحدى وستّين من الهجرة بعد صلاة الظّهر منه « 1 » ، وسنّه يومئذ ثمان وخمسون سنة . « 2 » وقيل : إنّ مقتله كان يوم السّبت ، وقيل يوم الاثنين ، والأوّل أصحّ « 2 » . قال أبو الفرج : وأمّا ما تقوله العامّة أنّه قتل يوم الاثنين فباطل ، [ . . . ] .

--> - شهر وفاته : دهم ماه محرّم . سنة وفاته : سال شصت ويكم از هجرت بود . در أيام پادشاهى يزيد پليد كه به علت قتل آن حضرت آشوب عظيم در همهء عالم به‌هم رسيد ؛ خصوصا در ميان شيعه وشقاوت يزيد لعين وتابعان أو لعنهم اللّه بر همه‌كس ظاهر بود وشد وهمگى رسوا شده ملعون ابدى گشتند وأوضاع عالم دگرگون شد وصاحبان خروج به خونخواهى آن حضرت به حركت درآمدند وتمام قاتلان ومعاونين قاتلان آن حضرت را با آن جمعى كه در معركه حاضر بودند همه را به قتل رسانيدند به مرتبه‌اى كه يك متنفس از ايشان آن سال را به سر نبردند ويك نفر از ايشان كه بود ، در شب آن سال آتش بر ريش أو افتاده روشن شد وخود را به ميان شط فرات انداخت فايده نكرد ودر ميان آب به آتش جهنم واصل شد . موضع وفاته : مكاني است از زمين كربلا نزديك به قبر آن حضرت كه در حين جنگ بعد از كوشش وبرطرف شدن قدرت وقوت از بسيارى زخم بىتاب شده پياده در آن مكان بر روى خاك نشسته كفار در أطراف آن حضرت كالفصّ من الخاتم در ميان گرفته تير ونيزه وزوبين به جانبش مىانداختند وذو الجناح بر گرد آن حضرت مىگرديد ودشمنان را دفع مىنمود وپس صالح بن وهب مزنى لعنه اللّه از عقب آمده نيزه بر پهلوى آن حضرت زد كه آن جناب به پهلو افتاد وضربتهاى پىدرپى زده آن حضرت را به رو درانداختند وسنان بن انس سر مباركش را جدا كرد وبه قولي شمر حرامزاده سر مبارك وى را به يازده ضربت شمشير جدا كرده الحال آن موضع را مقتل مىنامند وخاك شفا از آن‌جا برمىدارند . مدرسى ، جنات الخلود ، / 22 - 23 واين واقعهء هايله در روز جمعه . در سال شصتم هجرى واقع شد . سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السّلام ، 2 / 294 ( 1 ) - [ وسيلة الدّارين : « منها » ] . ( 2 - 2 ) [ لم يرد في وسيلة الدّارين ] .