حوض النبيّ يسقي من أحبّه ؟ فاصبر حتى تأخذ الماء من يده « 1 » ، ثمّ جلس على صدره . فقال له الحسين عليه السّلام « 1 » : أتقتلني ولا تعلم من أنا ؟ فقال : أعرفك حقّ المعرفة ؛ أمّك فاطمة الزّهراء ، وأبوك عليّ المرتضى ، وجدّك محمّد المصطفى ، وخصمك العليّ الأعلى ، أقتلك ولا أبالي . فضربه بسيفه اثنتا عشرة ضربة ، ثمّ جزّ رأسه صلوات اللّه وسلامه عليه ، ولعن اللّه قاتله ومقاتله والسّائرين إليه بجموعهم . « 2 »

--> ( 1 - 1 ) [ في البحار والعوالم والدّمعة السّاكبة والأسرار والإمام الحسين عليه السّلام وأصحابه : « ثمّ قال لسنان : اجتزّ رأسه قفاء . فقال سنان : واللّه لا أفعل ، فيكون جدّه محمّد صلى اللّه عليه واله وسلّم خصمي . فغضب شمر لعنه اللّه وجلس على صدر الحسين عليه السّلام وقبض على لحيته وهمّ بقتله ، فضحك الحسين فقال له : » ] . ( 2 ) - واز شست قضا تيرى گشاد يافته وبر دوش أو رسيد ومحكم شد وآن جناب تير را كشيد . زرعة بن شريك لعين يك دست مباركش را بينداخت وسنان بن انس نيزه‌اى بر پشتش زد كه از سينه بىكينه‌اش سر برزد وچون نيزه را بيرون كشيد ، روح مقدس أو به أعلى عليين رسيد وخولى بن يزيد الأصبحي از أسب فرود آمد . خواست كه سر خجسته‌اش را از تن فرخنده أو جدا كند . دستهاى شومش به لرزه درآمدند وبرادران آن ملعون متصدى آن امر قبيح وفعل شنيع گشتند . سر آن سرور را به خولى تسليم كرد وتنش را آن‌جا گذاشت . وچون شمر لعين ديد كه لشگريان در قتل امام حسين تعلل وتوقف مىنمايند ، بانگ برايشان زد كه : « اين تأخير وتشويش چيست ؟ » وآن ملاعين روى به كشتن فرزند رسول صلى اللّه عليه واله وسلّم آوردند وزرعة بن شريك التميمي شمشيرى بر دست چپ آن جناب زد وكتف أو را جدا ساخت وسنان بن أنس النخعي تيرى بر پايين گردن وى زد وصالح بن وهب نيزه‌اى بر تهىگاه وى زد ، بعد امام حسين رضى اللّه عنه از پشت زين روى زمين افتاد . عمر بن سعد نزديك آن سرور آمد . زينب بنت أمير المؤمنين على رضى اللّه عنه از خيمه بيرون آمد وفرياد بركشيد كه : « اى عمر ! شرم نمىدارى كه در كشته شدن أبي عبد اللّه در وى مىنگرى ؟ » عمر سعد چشمها پرآب كرد ومتوجه جانب ديگر شد وبه ترغيب شمر ذي الجوشن ، زرعة بن شريك وسنان بن أنس عليهم لعاين اللّه مهم آن جناب را تمام ساختند . بعضي گفته‌اند كه نصر بن خوشه كه علت برص داشت ، پيش امام حسين رضى اللّه عنه رفت وأو را بينداخت ودست در محاسن مباركش زد وآن سرور فرمود كه : « تو آن ابرصى كه تو را در خواب ديده بودم كه مرا خواهى كشت . » وبرخى گفته‌اند كه : شمر ملعون كه أو نيز أبرص بود ، امام حسين رضى اللّه عنه را بر قفا انداخت ومحاسن وى را بگرفت وآن جناب گفت : « تو آن سگى كه به خواب ديدم كه قصد من مىكرد . » شمر گفت : « اى پسر فاطمة ! تو مرا به كلاب تشبيه مىكنى ؟ » -