--> - صحيفهء ملفوفه ، الآن در نزد ما است . » وبه روايتي : سيد سجاد ، فرزند أكبر حسين عليهما السّلام است وامام محمّد باقر عليه السّلام در كربلا بود وچهار سال داشت وعلى أكبر كه شهيد شد ، نسبت به على ، أصغر بود ، كه أو را على أكبر مىناميدند . ( 1 ) . هور : خورشيد . مقصود اين است كه تمام مطالب از كوچك وبزرگ وپنهان وآشكار نزد أو روشن بود . ( 2 ) . أثاثه : كالا ، ابزار . سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السّلام ، 2 / 362 - 363 وبالجملة ، از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت است كه امام حسين عليه السّلام در روز شهادت خويش طلبيد دختر بزرگ خود فاطمه را وعطا فرمود به أو كتابي پيچيده ووصيتي ظاهره وجناب علي بن الحسين مريض بود وفاطمه آن كتاب را به علي بن الحسين عليه السّلام داد . پس آن كتاب به ما رسيد . ودر اثبات الوصية است كه امام حسين عليه السّلام حاضر كرد علي بن الحسين عليه السّلام را وآن حضرت عليل بود . پس وصيت فرمود به أو به اسم أعظم ومواريث أنبيا عليهم السّلام وآگاه نمود أو را كه علوم وصحف ومصاحف وسلاح را كه از مواريث نبوت است نزد أم سلمة رضى اللّه عنها گذاشته وامر كرده [ است ] كه چون امام زين العابدين عليه السّلام برگردد ، به أو سپارد . ودر دعوات راوندى از حضرت امام زين العابدين عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : پدرم مرا دربر گرفت وبه سينه خود چسباند ، در آن روز كه كشته شد « والدّماء تغلي » وخونها در بدن مباركش جوش مىخورد . وفرمود : « اى پسر من ! حفظ كن از من دعايى را كه تعليم فرمود آن را به من ، فاطمه عليها السّلام وتعليم فرمود به أو ، رسول خدا صلى اللّه عليه واله وسلّم وتعليم نمود به آن حضرت ، جبرئيل از براي حاجت ومهم واندوه وبلاهاى سخت كه نازل مىشود وامر عظيم ودشوار ؛ وفرمود بگو : « بحقّ يس والقرآن الحكيم ، وبحقّ طه والقرآن العظيم ، يا من يقدر على حوائج السّائلين ، يا من يعلم ما في الضّمير ، يا منفّس عن المكروبين ، يا مفرّج عن المغمومين ، يا راحم الشّيخ الكبير ، يا رازق الطّفل الصّغير ، يا من لا يحتاج إلى التفسير ، صلّ على محمّد وآل محمّد ، وافعل بي كذا وكذا . » ودر كافى روايت شده [ است ] كه حضرت امام زين العابدين عليه السّلام وقت وفات خويش ، حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام به سينه چسباند وفرمود : اى پسر جان ! من وصيت مىكنم تو را به آن‌چه كه وصيت كرد به من پدرم ، هنگامى كه وفاتش حاضر شد . اين وصيت را پدرم به من نمود ، فرمود : « يا بنيّ إيّاك وظلم من لا يجد عليك ناصرا إلّا اللّه » ؛ « اى پسر جان من ! بپرهيز از ظلم بر كسى كه ياورى ودادرسى ندارد ؛ مگر خدا . » قمى ، منتهى الآمال ، / 456