--> - وجدّي رسول اللّه أكرم من مشى * ونحن سراج اللّه في الأرض يزهر ( 3 ) وفاطم أمّي من سلالة أحمد * وعمّي يدعى ذا الجناحين جعفر ( 4 ) وفينا كتاب اللّه أنزل صادقا * وفينا الهدى والوحي بالخير يذكر ( 5 ) ونحن أمان اللّه للنّاس كلّهم * نسرّ بهذا في الأنام ونجهر ( 6 ) ونحن ولاة الحوض نسقي محبّنا * بكأس رسول اللّه ما ليس ينكر ( 7 ) إذا ما أتى يوم القيامة ظامئا * إلى الحوض يسقيه بكفّيه حيدر ( 8 ) إمام مطاع أوجب اللّه حقّه * على النّاس جمعا والّذي كان ينظر ( 9 ) وشيعتنا في الناس أكرم شيعة * ومبغضنا يوم القيامة يخسر ( 10 ) فطوبى لعبد زارنا بعد موتنا * بجنّة عدن صفوها لا يكدّر ( 11 ) پس أسب برانگيخت وتيغ برآهيخت . مكشوف باد كه أسب سيد الشهدا را كه در كتب معتبره به نام نوشته‌اند ، افزون از دو مال ( 12 ) سواري نيست : يكى أسب رسول خدا صلّى اللّه عليه واله كه مرتجز ( 13 ) نام داشت وديگر شترى كه مسنات ( 14 ) مىناميدند واسبى كه ذو الجناح نام داشته باشد ، در هيچ‌يك از كتب أحاديث واخبار وتواريخ معتبره ، من بنده نديده‌ام . وذو الجناح لقب شمر پسر لهيعهء حميرى است وأسب هيچ‌كس را به اين نام نشنيده‌ام . واگر أسب چندكس را جناح نام بوده [ است ] ، باز مربوط به ذو الجناح ومنسوب به حسين عليه السّلام نخواهد بود . واگر از اسبهاى پيغمبر صلّى اللّه عليه واله يكى را جناح ناميدند ، باز نشايد ذو الجناح گفت . در هرحال بدين نام ، اسبى نامدار نبوده [ است ] . اكنون به سر سخن رويم . امام عليه السّلام به حرب‌گاه آمد وبه حكم پيمانى كه با ابن سعد رفته بود ، هماورد طلب كرد تا يك تنه با يكديگر نبرد آغازند . أول كس تميم بن قحطبه كه از ابطال شام بود ، چون پلنگ خون‌آشام ، آهنگ جنگ ساخت . حسين عليه السّلام چون برق خاطف بر أو تاخت وسرش را با تيغ بپرانيد . همچنان ابطال رجال مردى از دنبال مردى وهماوردى از قفاي هماوردى با آن حضرت روى در روى شدند وسخت بكوشيدند واز شربت نخستين ( 15 ) بنوشيدند . زمين كارزار از خون كشتگان لاله‌زار گشت وعدد مقتولين افزون از شمار آمد . ابن سعد دانست كه در پهندشت آفرينش هيچ‌كس را آن توش ( 16 ) وتوان نيست كه با حسين عليه السّلام كاوش وكوشش آغازد . اگر كار بدين‌گونه رود ، لشكر را به جمله با تيغ بپردازد . سپاهيان را بانگ برزد . وقال : ويل لكم ، أتدرون لمن تقاتلون ؟ هذا ابن الأنزع البطين ، هذا ابن قتّال العرب ، فاحملوا عليه من كلّ جانب . گفت : واي بر شما ! آيا مىدانيد با كدام كس قتال مىدهيد ! اين پسر انزع بطين ( 17 ) غالب كل غالب ، علي بن أبي طالب است . اين پسر كسى است كه شجعان عرب ودليران أقوام را يك تن به جا نگذاشت وهمگان را با تيغ درگذرانيد . وپيمان را بشكست وحكم داد كه لشكر همدست به أو حمله برند . پس لشكر چون درياى طوفان‌زاى به جنبش آمد وحسين كه فرزند شير ونوباوهء شمشير بود ، از جاى نرفت واين ارجوزه قرائت فرمود : -